Het was lekker weer weet ik nog wel en omdat Velocitas mocht aftrappen hebben wij, de drie meisjes in de voorhoede, vrij weinig te doen gehad.

Carla vertelde toen maar over het experiment. Ik weet niet of dit wel in het krantje mag, maar het ging als volgt: ze had een dun maandverband voor vrouwen die niet vierkant of hoekig zijn. Ook had zij een liter Pelikaan Oost-Indische inkt van 14,95. Uiteraard volgde hierna de absorptietest maar wonder o wonder het maandverbandje nam de inkt helemaal niet op.

Niets? Nee, helemaal niets en Carla kon niet anders constateren dan
dat het reeds meermalen genoemde plukje katoen niet aan de verwachtingen voldeed. En dat zei ze dan ook: "het niet hoekige maandverbandje is kloten maar de inkt is in ieder geval prima want we hebben die enorme inktvlek niet meer uit het hoogpolige witte kleed kunnen krijgen".

Bea maakte toen een grapje; dat ze het kleed een prima alternatief vond voor dat niet aan de eisen voldoende maandverband. Carla vond dat wel grappig maar zelf snapte ik het niet zo. En ik snap trouwens ook niet dat er niet dat er niet zo'n handig touwtje aan dat niet hoekige inlegkruisje zit. Ik vind het zo maar een noodkijk.

Toen kwam de tweede helft en moesten wij aftrappen. Dat ging niet denderend want ik schoot de bal per ongeluk naar de tegenstander. Gelukkig werden we nog een paar keer in de gelegenheid gesteld om dat te oefenen en ik moet zeggen dat we het na een paar keer behoorlijk onder de knie begonnen te krijgen. Het was nog niet perfect, maar we blijven oefenen. Al met al vond ik het een beetje raar die middag.

Maar we hebben weer lekker bijgekletst en dat vond ik het voornaamste. Ik denk dat ik omwille van de trainer maar anoniem blijf.

Nou doei.