Tja, wat valt er te zeggen over deze pot. Op zich een tegenstander die te pakken moet zijn gezien hun laatste plaats op de ranglijst. Maar goed, het kan verkeren.

Bij het vertrek diende zich onmiddellijk het eerste probleem aan. Waar moeten we naar toe. Ondergetekende wist het niet, de coach wist het niet en onze padvinder Ollie wist het zeker niet. Hulp kwam echter vanuit een onverwachte hoek. Het bleek dat de familie van een van de spelers, hij wil graag anoniem blijven dus voor het gemak zal ik hem Geert noemen, uit de betreffende omgeving komt. Hij wist te vertellen welke route we moetsten volgen. Bij Kommerzijl rechtsaf. Zo gezegd zo gedaan. Hauptkommisar Horst Tappert nam die spitze und los gings. Bij Kommerzijl rechtsaf. Kan dat ??? Ja, dat kan.

Als je richting Friesland gaat valt altijd 1 ding op. Je kan echt van geen kant Friesland binnenkomen, of er moet altijd een kunstmatige barriere genomen worden. Misschien om te voorkomen dat Friesland leegloopt ? Ik weet het niet maar, echt het eerste waar aan je merkt dat je in Friesland beland bent is altijd een rotonde.

Na deze succesvol te hebben genomen kwamen we toch al vrij gauw bij de voetbalvelden aan. Waar liggen deze velden nou precies ? Ik weet het nog steeds niet. Ze liggen echt midden in de wildernis met geen bebouwing in velden of wegen te bekennen.

Horst Tappert begon direct met het ondervragen van de lokale bevolking over de verdachte omstandigheden waaronder Bonifacius en Grutte Pier omgekomen waren. Nadat de sleutel van het kleedhok gevonden was konden we gaan beginnen met de voorbereiding op de wedstrijd. Onze coach zat in elk geval goed in zijn vel. Hij straalde echt, zelfs zijn normaal toch al iets grijzer wordende haardos leek een donkerder tint gekregen te hebben. Gezonde lucht zullen we het maar op houden.

De opstelling kende wat veranderingen. D'Ouwe moest plaats maken voor de Grutte Hennejoeper. D'Ouwe had de laatste weken al angstvallig gekeken naar de vorderingen van dit, van veel blessurreleed, terugkomend natuurtalent en besefte dat hij eruit gespeeld was. Sportief legde hij zich hierbij neer.

De wedstrijd zelf was niet best. Ondanks goede kansen wisten we, als zovaak, niet tot scoren te komen. De Lauwers had dit probleem niet en bij rust was een 1-0 voorsprong voor De Lauwers een feit. Na de rust ging het niet veel beter. We waren wel de betere ploeg maar het lukte toch niet om te scoren. De echte grote voetballers staan dan op, zo ook de Grutte Hennejoeper (2 metro et uno centimetro). Voorop ging hij in de strijd en door zijn inzet werd de stand gelijk getrokken.

Toen raakte de tegenstander echt de grip kwijt en begon met vertragingsakties en schopperijen. Ook het publiek hielp mee. De personen langs de lijn kregen schijnbaar ook een sportieve bui, want de ballen die over de zijlijn verdwenen werden gebruikt om zelf mee te spelen. De scheids moest er aan te pas komen om de bal te ontzetten.

D'Ouwe werd nagetrapt (tegenstander rood !). Aan onze kant, kreeg tot overmaat van rampf, Horst in beide beine krampf. Daarop besloot de scheids dat het mooi geweest was. Meelij hebbend met zijn krampf ging de tegenstander nog wel met de pet rond. Maar niemand wou hem in huis nemen dus Horst ging mit, zuruck in die Heimat.

Wubbo Aukes