Zaterdag 6 september moest de eerste competitewedstrijd gespeeld worden op Schiermonnikoog tegen de Monnik 1. Op de vrijdag er voor vertrokken reeds enkele spelers /spelersvrouwen en de coach, om onder andere het veld van onze toekomstige tegenstanders te verkennen en voor de gebruikelijke strandwandeling voor de wedstrijd. De K.N.V.B. had geadviseerd een bestuurslid mee te sturen, waarschijnlijk voor de broodnodige leiding. In ons geval werden we opgescheept met de heer D. Maatjes (die het zich schijnbaar kon veroorloven de jaarlijkse ledenvergadering te laten schieten). Na enig kunst en vliegwerk lukte het ons (Ite, Thedo, Derk, Pietje en Jurrien) om nog net de laatste boot naar Schier te halen.

Toen we ons aan boord hesen wilde een aantal lieden gelijk aan de bier, maar we werden door Ite naar het bovendek gedirigeerd, om naar zijn zeggen alvast wat zuurstof te happen. Op het dek bleek dat er nog meer VIP’s aanwezig waren. Op enkele meters ontwaarden we namelijk onze minister van sport, Erica Terpstra. Deze ontmoeting bleef niet zonder gevolgen. We waren nauwelijks buitengaats of de kapitein kwam naar Thedo toe, "Meneer, zou u zo vriendelijk willen zijn om uzelf te verplaatsen naar de andere kant van het dek, we maken water en ik heb zojuist met mevr. Terpstra afgesproken dat zij aan deze kant zou blijven staan…." (we vonden het al zo vreemd dat de boot zo schuin in het water lag). Natuurlijk voldeed Thedo onmiddellijk aan het verzoek, zodat we met z’n allen veilig de overkant haalden !!

Nadat we onze slaapzakken bij de kampeerboerderij hadden gedropt togen we richting het dorp. We vonden bij "’t Oade Boathuus" (met excuses voor ons gebrekkig vries) een geschikt terras voor het nuttigen van koffie met appelgebak. Het geachte bestuurslid ging natuurlijk gelijk aan de bier !!. Dit zou dan ook niet zonder gevolgen blijven. Op het terras ontmoetten we Harry, Marean, Dikkie (Wubbo) en de jongens(*)., die een boot eerder hadden genomen. Na een uurtje verkasten we naar de Tox-bar alwaar een ieder diverse drankjes nuttigde (cola, sinas, spa e.d.), alleen Derk sloeg weer liters bier achterover. Aan de bar maakten we alvast kennis met enkele spelers van de Monnik. Bijvoorbeeld onze bar was inderdaad keeper en hij was ongeveer net zo breed als ons gehele elftal. De rechtshalf haalde de glazen, de mid-mid was disc-jockey en de linksbuiten zat achter de vrouwen aan.

Een aantal mensen ging nog even met de beentjes van de vloer, om de spieren alvast los te maken voor zaterdag, kortom iedereen had het reuze naar de zin. Behalve Thedo want die was even weg geweest om wat snacks te eten, maar had de pech dat alle vreettenten om twaalf uur al gesloten waren. Onze coach/sociaal werker hielp ook dit probleem uit de wereld door gauw een paar puut’n borrelnootjes voor de hongerige te kopen. Net toen we goed los kwamen ging de tent dicht en moesten we noodgedwongen aan de terugreis naar de kampeerboerderij beginnen.

Om de beurt namen twee man Derk tussen zich in terwijl de rest hem tot stilte moest manen (het was een genante vertoning). Als men in Feerwerd goed had geluisterd, was hij daar nog wel te horen geweest. Nadat iedereen een slaapplaats had gevonden moest er nog even een kussengevecht worden gevoerd. Uiteraard bleef het niet bij kussens, schoenen, kleding , ja zelfs komplete matrassen vlogen door de lucht. Dolle pret dus, totdat Derk het nodig vond om een ijzeren stoel door de kamer te gooien, toen was de lol er wel af. Tijd om te gaan slapen dus, maar eerst wilde Thedo Ite nog even een luier om doen, maar nadat deze dreigde Thedo wissel te zetten zag hij van het plan af.

Het Stadion van "De Monnik" gezien vanaf een duin

Intussen lag Pietje er al lustig op los te zagen, pogingen om hem hier mee op te laten houden waren vergeefs, Schier moest en zou ontbost worden. Lakens in de oren dus. De volgende ochtend maakte Derk ons al weer vroeg wakker (sic). We stonden allemaal gezond weer op, behalve Derk want die had pien ien de kop (hoe is het mogelijk). Toen iedereen zich zo goed en kwaad mogelijk verfrist had (de sanitaire voorzieningen waren niet om over naar huis te schrijven) vertrokken we.

De taxichauffeur zette ons, nadat hij ons flink getild had, af bij hotel Duinzicht alwaar we ons aan een sportontbijt met flink wat eieren tegoed deden. Inmiddels hadden Johan, Grietko en hun partners zich bij ons gevoegd. Na de maaltijd vertrokken we voor een wandeling (en om weer wat zuurstof te happen) naar het strand. We zagen een tiental zeehonden op een zandbank liggen. Dit inspireerde onze eigen walrus, maar we konden Thedo voor hij te water ging tegenhouden.

Op de terugweg kwamen we Erica Terpstra weer tegen, deze keer was ze op de fiets, op zich ook een mooi gezicht. Toen ze vlakbij ons was sprong Harry met gevaar voor lijf en leden voor haar fiets en sprak de nu al legendarische woorden "Dag mevrouw Terpstra". En vervolgens "Wist u dat de opening van het voetbalseizoen op Schier vanmiddag plaats vindt ??". Mevrouw Terpstra was zeer onder de indruk van Harry's betoog, vooral toen ze hoorde dat Ezinge II act de presance gaf. Ze zei tegen Harry "Jongeman (weet zij veel), misschien kom ik wel even kijken , ik weet toevallig dat Jurrien ook weer in het tweede van Ezinge speelt, dus dat is wel de moeite waard!!, ooh trouwens, is die rooie nog steeds geblesseerd ? Wens hem dan beterschap" Uit dit antwoord blijkt maar weer wat een kijk zij op sport heeft !! Hierna vervolgden we onze weg.

Vlakbij het stadion van de Monnik kwamen we een taxibusje tegen, Thedo dacht dat het een busje van z'n werk was, maar het bleek dat de rest d.w.z. Douwe, Martin, Olaf, Erwin en Marc gearriveerd waren. Nu waren we dus kompleet. Het stadion van de Monnik maakte grote indruk op ons, al was het nog niet helemaal volgestroomd. We liepen door de catacomben naar de kleedkamer. Onder het kleden las Ite ons een artikel uit de krant voor, waarin stond dat De Monnik vreesde alle wedstrijden in deze klasse met dubbele cijfers te gaan winnen. Dit onlokte Johan de reaktie "Doar kom'm ze @$#%*& den wel achter !!".

We startten de wedstrijd in de gebruikelijke opstelling: Doel: Marc Achter: Erwin, Douwe, Martin en Thedo Midden: Pietje, Grietko,Wubbo en Johan Voor: Olaf en Harry Nee: Jurrien.

Het eerste half uur had Ezinge een licht overwicht in een wedstrijd die in een hoog tempo werd gespeeld. Helaas liepen we al snel averij op, doordat Thedo bij het uitverdedigen een trap tegen z’n knie kreeg van een eilandbewoner. Gelukkig kon hij ondanks de pijn doorspelen. Na enkele kansjes onbenut te hebben gelaten was het in de 25^e minuut raak. Dikkie gaf vanuit het midden een steekpass naar wie anders dan Olaf, die op fraaie wijze een speler en daarna de keeper uitspeelde en scoorde 0-1 voor Ezinge. Een aantal minuten later had Olaf zelfs de 2-0 op zijn slof maar dit keer werd zijn inzet door de keeper van de lijn geplukt. Op dit moment diende blessure twee zich aan, Grietko kreeg namelijk last van z'n rug. Onze tegenstander profiteerde hier schijnbaar onmiddellijk van. De laatste tien minuten kwamen we redelijk onder druk te staan. Dit resulteerde de 42^e minuut in de gelijkmaker die behalve de scheids, naar ieders mening (zelfs die van de tegenstander) in buitenspelpositie gemaakt werd. We waren een keer weer "bestool'n". Het leed was echter nog niet geleden. Twee minuten later werd een vrije trap van 25 meter feilloos in de kruising achter Marc gepoeierd. 2-1 achter dus. Einde 1^e helft. Het bleek dat Erica Terpstra inmiddels was gearriveerd, onderweg analyseerde Olaf de wedstrijd met haar en verkondigde dat hij zijn volgende doelpunt aan haar zou opdragen. In de kantine ontving de "Moeke van de sport"onze alom geprezen clubkrant uit handen van Thedo.

Erik en Erica (Zoek de tien verschillen)!

Toen Olaf schreeuwde "Hee Erica we motte nog effe met je op de foto !!", werd ook aan dit verzoek voldaan.

In de rust bleek dat Johan te veel last had van zn knie om door te gaan, Jurrien verving hem. In de tweede helft hadden we weer de betere mogelijkheden, Olaf en Harry hadden wat kansjes, een solo van Douwe werd afgerond met een hard schot dat net over ging ook Erwin had een aardig schot in huis. De beste kans van de Monnik kwam van de voet van Thedo, Marc moest nog even gestrekt naar de hoek. De laatste 20 minuten waren we een redelijk gehandicapt elftal, Thedo en Grietko konden bijna niet meer lopen en tot overmaat van ramp viel Erwin ook nog uit met een enkelblessure. Toen had Ite de waterzak wel leeg.

Tegen het einde van de wedstrijd was er nog een aardig voorval. In een scrimmage voor het doel werd Olaf tegen de vlakte gewerkt, hij claimde een penalty, maar dit werd niet gehonoreerd door de scheids. Hier baalde Olaf van en hij spuugde de scheids op zijn sokken die hem prompt de rode kaart toonde. Olaf speelde natuurlijk de vermoorde onschuld, en na een stukje drama wat z'n weerga niet had (Janson’s eigen) trok de scheids de kaart weer in. De rest van het team schreeuwde nog "eens gegeven blijft gegeven", maar vergeefs. Zo eindigde de wedstrijd in 2-1, zuur voor ons natuurlijk, vooral omdat we zeker een puntje verdiend hadden. Het blessureleed was echter nog niet geleden. Na het douchen stapte Pietje namelijk op een schoenenborstel staan en ging door z'n enkel.

Omdat we nieuwsgierig waren naar de verrichtingen van het 1^e en het 3^e elftal werd snel naar de kantine gebeld. Ons verlies werd aldaar door sommige mensen met gejuich ontvangen ?! Na nog een biertje op het terras (cola voor Derk), reden we naar de boot. En ook het vasteland werd weer veilig bereikt. Ondanks het verlies hebben we toch een geslaagd weekend gehad op Schier.

Een kanttekening moet echter nog gemaakt worden. Is het misschien mogelijk dat als we volgend jaar weer naar Schier gaan, het bestuur ons een andere afgevaardigde meestuurt. In dit geval moest het hele elftal op hem letten in plaats van andersom. Alvast bedankt !!!

Groetjes,


Jurrien en Ite

Paars 2 ???

(*) bonuspunt voor diegene die nog weet wie/wat hiermee bedoeld word(t)(en)