"Wij zijn goed voor dieren, laat ons ook goed zijn voor hen die leven als beesten."
Louis Paul Boon.

Met bovenstaande als uitgangspunt vertrokken wij naar Westernieland om een partijtje te voetballen tegen de combinatie van Pieterburen en Westernieland.
Maar voor dat wij vol frisse moed vertrokken moesten we enige tijden wachten met frisse moed want de kantinedeur zat nog op slot en wij konden zo niet bij onze intrapballen en onze spelerskaarten komen. Ook de waterzak was niet te bemachtigen omdat ik zojuist al schreef dat de deur zo was afgesloten dat je niet ongemerkt zonder sleutel naar binnen kon. Meestal duurt het wachten op de sleutel niet zo lang, maar deze keer duurde het wel lang want het kleinood moest met een japanner uit Ezinge komen. Eindelijk was de sleutel er dan en Jan Dinkela deed vol goede moed de deur open.

Het is gebruikelijk van te voren dat er geteld wordt of we wel genoeg mensen hebben, dit was deze keer wel eens het geval. We hadden zelfs een wisselspeler, Drik (staat voor Hendrik (Henk) van Dijk). De discussie over zijn nieuwe roepnaam staat nog steeds open. Ik persoonlijk geef hem gelijk dat hij geen Hendrik meer wil heten. Ik zelf heb ook Hendrik als één van mijn voornamen en ben blij dat ik als Erik door het leven kan. Henk daarin tegen doet me weer te veel denken aan mijn geliefde oom Henk dus ik prefereer Drik boven Henk en Hendrik. (het is een zeer originele naam voor je Hendrik (Henk (Drik)) Misschien kan je verloofde het wel als koosnaampje gebruiken. En nog gefeliciteerd met je verloving en graag horen we nog wat meer van je romance (red.).

Nadat wij ons met frisse moed in "ol stroeks" auto naar Westernieland hadden begeven begon het plotseling te sneeuwen en klonk het uit enkele kelen "I'm dreaming of a white christmas" waarna sommigen van ons zich vol goten met een bruin brouwsel (nee voorzitter, geen bier) wat door moest gaan voor koffie om het bruine brouwsel van de vorige avond (ja voorzitter, bier) niet meer te hoeven proeven.

Ja het moest gebeuren, we moesten ons omkleden in een barak die nog uit de crisisjaren stamde. Het ontkleden en kleden nam ongeveer 15 min. in beslag waarna we ons vol frisse en goede moed gingen warm lopen. Jurrien, bij sommigen beter bekend als bruier Geert, liep zich ook luid hinnikend warm op een veldje naast het eigenlijke voetbalveld. Het bestuur van PWC wou namelijk geen paarden binnen de lijnen omdat anders het veld zo vertrapt zou worden.

En dan nu voor sommigen die al lang wachten op de eigenlijke wedstrijd. De 1e helft begonnen we natuurlijk vol frisse moed aangezien het fris was (het sneeuwde nog steeds) het was moedig van ons om in een uitwedstrijd het offensief in handen te nemen, hetgeen ons goed afging omdat onze maestro Ewold van Wijk de bal op de pantoffel nam en 1-0 in ons voordeel tekende.

PWC nam de aftrap en leed al snel balverlies, de Ezinger boys bouwden constructief aan een nieuwe aanval die wonderbaarlijk genoeg werd afgemaakt door Derk Maatjes, de enige vertegenwoordiger van hots klots begonia voetbal. Met wat anders nooit bij hem voorkomt een zuiver eerlijk heerlijk doelpunt zonder duwwerk en al het andere verschrikkelijke wat van hem te verwachten valt en als een op hol geslagen rund maakte hij een victorierondje over het veld.

PWC trapte zonder frisse moed voor de 2e keer af en weer werd de bal door ons onderschept en via een vloeiende combinatie schoot Derk met een schot wat eigenlijk alle kracht en zuiverheid mistte op doel.

Maar doordat de keeper van PWC in zijn net vast zat kon hij niet reageren en een wonderbaarlijke 0-3 stond op het papiertje van de scheidsrechter.

Loeiend als een tochtige koe liep Derk nu door het veld en als beloning voor zijn spel kreeg hij alle lof. PWC nu met zwarte gezichten spelend kwam ook nog tot 2 doelpunten, maar Derk zorgde direct voor 2 afstraffers zodat de stand 5-2 in ons voordeel was tijdens de rust.

In de pauze kreeg Derk dan ook een extra schepje biks bij de thee en hij loeide van geluk, Ewold hield het voor gezien en Erik kwam binnen de lijnen. Ewold nam de vlag over want de elftalbegeleider had een niet al te beste conditie die dag want hij had weer eens last van zijn wasmachine (of niet Terp?). In de 2e helft werd vol frisse moed hard gestreden en het duurde niet lang totdat de stand was opgeschroefd tot 3-6. Wij die nu erg zeker waren van de overwinning gingen het wat rustiger aan doen wat bestraft werd door PWC want ze kwamen toch nog langszij. Eerst werd het nog 6-6 en aangezien wij steeds slechter begonnen te voetballen kreeg PWC de meeste kansen in deze laatste fase.

Erik gaf een vrije trap weg waaruit gescoord werd door één van onze eigen achterhoedespelers die met veel moeite de bal over onze boomlange keeper Jan Dinkela heentrapte...