Gezien de stand op de ranglijst doet het pijn te moeten vaststellen dat het eerste elftal er bepaald niet rooskleurig voorstaat. Ik durf zelfs te stellen dat als er niet een paar punten gepakt worden we niet onder de degradatie uitkomen. Vorige week pakten we een punt door SIOS op een fantastische indrukwekkende wijze op een 1-1 gelijkspel te houden. Erik Jansonius doelpuntte zeer fraai met het hoofd, na een zo mogelijk nog mooiere genomen vrije trap.

De zo altijd bescheiden vedette vertelde na de wedstrijd dat niet hij alleen, maar het hele elftal verantwoordelijk was voor de prestatie. Erik, namens ons allemaal nog bedankt voor deze lieve woorden.

En met dat heerlijke gevoel van de vorige puntendeling reisden we afgelopen zaterdag, bepakt met de voetbalkleren, sinaasappels, wat zakgeld en zelfvertrouwen af naar het noordelijke Zoutkamp.

De opstelling werd weer eens gewijzigd doordat er diverse spelers geblesseerd waren. Door het uitvallen van onze hoogbejaarde sterren Bert en Eddy was de routine uit de ploeg weggevallen. Met de debutanten Douwe als rechterback en Adrie als linkshalf op de bank liepen we uit de catacomben het veld op.

Na het publiek gegroet te hebben kreeg onze reserve-aanvoerder het ongekende genot de toss in zijn voordeel te beslissen )mooi gedaan Wirtjo), en hij koos er voor om eerst met de wind mee en tegen de zon in te spelen. Nadat hij de handen schudde met het arbitrale trio kon het voetbalfeest beginnen. Zeester viel tegen, gezien de stand, en we hadden een doorlopend veldoverwicht. Het enige wat ons te verwijten viel was een saaie vertoning, de kansen waren sporadisch en er werd tam gevoetbald.

Het absolute hoogtepunt wat ongetwijfeld dat Wirtjo scoorde. Oh, oh, zo mooi was dat doelpunt dat ik er even bij stil blijf staan. Een vrije trap van ongeveer 30 meter van het vijandelijke doel, schoot, nee legde Wirtjo werkelijk magistraal in de linker bovenhoek. Een technisch hoogstandje waarop de keeper geen enkele kans had: een 11 mag je daar voor geven.

De jonkies van trainer Willem dicteerden de wedstrijd die de 1e helft maar bleven steken op een 0-1 voorsprong. Leuk was Erik Terpstra die plotseling zin had om een ijsje te gaan halen en wou de groene grasmat al verlaten maar bedacht zich gelukkig nog net op tijd om toch maar verder te spelen.

De tweede helft hadden we de wind tegen wat lastiger voetballen was. Zeester kreeg meer grip op de wedstrijd maar was nog niet gevaarlijk. Dit was mede te danken aan het feit dat de achterhoede solide verdedigde met Johan Homan als rots in de branding en de zaak goed leidde en een Douwe Drijfhout die z´n tegenstander keer op keer in de zeik zette. Toch kregen we het de laatste 10 minuten nog knap lastig. De aanvallen van Zeester werden gevaarlijker en dreigender.

Uiteindelijk wist de rechtsbuiten van de Zoutkampers de bal hoog voor de pot te gooien. Marc en Bert liepen in hun enthousiasme beiden tegelijkertijd naar de bal toe. Marc riep los en Bert, gehoorzaam als hij is, liet de bal voorbij vliegen Marc kennelijk geschrokken van deze plotselinge onderwerping va Bert, dat hij de bal ook liet gaan. Daarachter stond een lachende tegenstander die de bal simpeltjes achter Marc kon doen belanden, 1-1.

De paniek sloop weer eens in de ploeg, want hadden we al niet vaker op één of andere knullige manier de punten ergens in de laatste minuten laten liggen? Zeester weer hoop gekregen, ging nu op jacht naar de volle 2 punten. Ze roken bloed, vissebloed wel te verstaan. De winnende treffer hadden ze zeker gescoord als Marc niet met een schitterende reflex een klutsbal had gekeerd. Het was maar goed dat de scheidsrechter een man van de tijd was want hij floot na exact 90 minuten af.

Jongens bedankt jullie waren geweldig, en ook Willem bedankt, jouw perfectie in het trainersvak hebben eindelijk z'n vruchten afgeworpen. Nu eerst nog een paar punten pakken om veilig te zijn voor degradatie.

De volgende wedstrijden leek degradatie uit de 2e klasse A afgewend te worden:
Er werd gewonnen met 1-0 tegen Boerakker, 2-1 uit van Zevenhuizen (wat Douwe nog een kratje bier kostte) en op 30 april werd UVV thuis met 3-2 verslagen. Op 7 mei werd er thuis verloren van Marum (uitslag NB), de week er op werd bij PKC met 2-1 verloren. Vele supporters reisden mee naar Marum voor de wedstrijd tegen Maluku die helaas met 2-0 werd verloren. Na een nederlaag tegen Garmerwolde was degradatie naar de 3e klasse een feit.