Beste sportvrienden van de vv Ezinge. Alweer 3 weken ben ik werkzaam bij uw vereniging als trainer en het leek me leuk om even iets over mezelf te vertellen en mijn ervaringen tot nu toe ten aanzien van de vv Ezinge met u te delen. Laat ik met het laatste beginnen.

Als ik deze woorden aan het papier toevertrouw hebben we net de 1e bekerwedstrijd achter de rug en ben ik naar huis gefietst door ons prachtige Groninger land, alwaar ik niet alleen heb genoten van de prachtige vergezichten, maar ook nagenoot van de mooie middag en de afgelopen 3 weken. Ondanks dat ik nog niet geheel tevreden was over het getoonde spel (er was een reden voor) was ik dat zeker wel over de uitslag, namelijk een 5-1 overwinning.

Tevreden ben ik zeker ook over de voortgang die we in korte tijd hebben geboekt, want nieuwe trainers hebben altijd weer nieuwe ideeën en dat heb ik ook. Ik wil met de vv Ezinge graag een verzorgd spelletje voetbal spelen, waaraan de spelers en ik plezier beleven en we het publiek wat aantrekkelijks willen voor schotelen.

Dat kost even tijd en zoals altijd zie ik nog een golfbeweging. De ene keer lukt het beter dan de andere keer, maar dat is heel normaal en heeft even tijd nodig. De groep waar ik mee mag werken is erg gretig en ik vind het tot nu toe ontzettend leuk om met ze te werken. De sfeer is goed, maar dat is iets wat me sowieso opvalt binnen de vereniging.

Naast het uitoefenen van de hobby, vindt iedereen het gezellig om wat bij te kletsen in de kantine onder de zorg van Dina en dat spreekt me enorm aan. Iedereen zet z'n beste beentje voor op sportief vlak, maar daarnaast is het een sociaal gebeuren en dat is iets dat een zeldzaam goed aan het worden is in de huidige gehaaste maatschappij, waar individualisme, ook in de sport ( o.a tennis, hardlopen) steeds meer hoogtij viert. Iets samen doen? Ho maar en stel je voor dat je ook nog iets extra's moet doen voor zo'n vereniging ! Ze weten niet wat ze missen, maar gelukkig weten jullie bij de vv Ezinge nog wel wat het inhoudt. Over de opkomst op training heb ik ook niet te klagen.

Voel me af en toe net zo’n betaald voetbaltrainer met 30 man, geweldig! Ik ben een clubtrainer en als zodanig vind ik ook de aandacht van en naar de andere teams erg belangrijk en tot nu toe verloopt dat mijns inziens goed.

Wie is dan wel Wobbe? Wobbe is geboren en getogen in Kommerzijl (1958). Ik heb gevoetbald vanaf de B-junioren ( er was destijds geen jongere jeugd) bij de vv OKVC. Na 12 jaren in het eerste team en 2 jaren in het tweede kreeg ik last van een hernia en kwam er aan de actieve periode een eind.

Om toch enigszins betrokken te blijven bij het mooie spelletje, heb ik mijn trainerspapieren gehaald en na enkele jaren Jeugdtrainer te zijn geweest, de switch gemaakt naar de senioren. Eerst 2 jaar OKVC B-selectie trainer en daarna de overstap naar Zeester, alwaar ik 5 jaren met veel plezier heb gewerkt. Daarna bij diverse verenigingen hoofdtrainer geweest : SIOS, De Lauwers, Boerakker en nu dus Ezinge.

Ben 25 jaar getrouwd met Gerda en we hebben 3 kinderen, 1 zoon ( Jeen) en 2 dochters ( Jinke en Lukkien ) We wonen inmiddels alweer 25 jaar met veel plezier in Noordhorn. In het dagelijks leven werk ik in de automatisering ( IT) bij Atos Origin Nederland.

Naast het voetbal breng ik veel tijd door in mijn moestuin van 4 are groot en daar kom ik heerlijk tot rust en ontspruiten toch ook wel weer veel ideeën mbt het voetbal.

Nou dat was het wel zo'n beetje en ga daarom afsluiten. De eerste 3 weken dat ik tot nu toe werkzaam ben geweest bij de vv Ezinge hebben me een goed gevoel gegeven en ik hoop dat dat gevoel wederzijds is! Laten we er met z'n allen een sportief goed en gezellig seizoen van maken en als u mij wat wilt vragen of iets vertellen, schroom niet en schiet me aan!

Graag zie ik u allen langs de lijn .

Groet,

Wobbe