Verder lees ik dat het dorp pal aan de gemeentegrens ligt met Loppersum. Het ligt zelfs zo dichtbij de grens dat voor 1990 enkele huizen in de toenmalige gemeente Middelstum lagen. Al rijdend kwam men eerst een plaatsnaambord Kantens (gemeente middelstum) tegen en een paar honderd meter verderop het bord Kantens (gemeente Kantens). Bij de herindeling in 1990 is de grens zo aangepast dat het gehele dorp in één gemeente ligt. Zouden er nog spanningen binnen de selectie van KRC zijn die dateren van voor de éénwording en kunnen wij daar vanmiddag van profiteren? Het zal moeten blijken.

Bij aankomst in Kantens blijkt dat de thuisclub de wedstrijd zeer serieus heeft genomen. Speciaal voor deze wedstrijd heeft men de banken uit de kleedkamer gesloopt en vervangen door stoelen. Een fraai staaltje psychologische oorlogsvoering. De selectie van Ezinge 2 is verbijsterd en verward. Geen banken in de kleedkamer, zoiets is nog nooit vertoond. Al voor de wedstrijd begint staan we met 1-0 achter.

De eerste helft gebeurt er vrij weinig. KRC is iets sterker en komt verdiend op een 1-0 voorsprong. Opvallend is de rol van supporter Jan van KRC. Doordat er aan vrijwel elke kant van het hoofdveld een sloot grenst, en deze wedstrijd zich afspeelt in de reserve 5e klasse O, belandt de bal om de drie minuten in één van de slootjes. Jan is de aangewezen man om de bal uit de slootjes te halen en heeft naar verluidt meer meters afgelegd dan de gemiddelde VV Ezinge 2 speler die middag.

Vrij snel na de rust komt KRC op een 2-0 voorsprong door een droge schuiver. Hiermee is de wedstrijd echter niet beslist, want een strak aangemeten corner van Rob wordt keurig binnengekopt door Rik, die zijn rentree maakt. Enkele minuten later wordt een speler van KRC gevloerd en gaat de bal op de stip; 3-1.

Het verloop van de tweede helft dwingt Ite tot een tactische omzetting. Rechtsback Kluin wordt naar de kant gehaald voor spits Tjerk en loopwonder Bram wordt gesommeerd om de gehele rechterflank te bespelen. Bram is niet vies van het betere loopwerk en hij biedt Ite prompt aan om naast de rechter- ook de gehele linkerflank te bestrijken, zodat het mogelijk wordt om met vijf spitsen te spelen. Hoewel Ite vroeger genoot van klassieke links- en rechtsbinnens zoals Leen Vente en Toon Brusselers, slaat hij het aanbod van Bram vriendelijk af en kiest voor een variant met drie spitsen.

Deze tactische meesterzet leidt binnen een minuut tot de aansluitingstreffer. Rob stuurt zijn directe tegenstander het bos in en levert opnieuw een haarfijne voorzet af, waaruit Rik zijn tweede treffer binnen knikt. Echter blijkt daarna dat het elftal uit balans is en maakt KRC nog drie goals, waardoor er een 6-2 eindstand op het klassieke scorebord van KRC verschijnt. Al met al een moeilijke wedstrijd in Kantens die eindigt in een verdiende zege voor de thuisploeg.

En de Grote Geert? Niet gezien.