Velocitas 1897 5 - Ezinge 3: 1-3 (1-1)
Wedstrijd: Velocitas 5 - vv Ezinge 3
Locatie: Stadspark Groningen
Datum: 24.04.2010 - 13:00 uur
Het moge duidelijk zijn dat Ezinge voor een kolossale opgave stond. Dit had Ite al in februari bekend gemaakt, na de gewonnen wedstrijd tegen Pelikaan S. "Dat zou wat zijn, als we van de nummer 1 konden winnen" zo zei hij. En later zou blijken, hoe wijs zijn woorden waren. Ook in de week na de teleurstellende wedstrijd tegen KRC werd Ezinge weer even op scherp gezet, met een kritische e-mail. Ezinge 3 moest tegen de ongeslagen koploper de volgende spelers missen: Ruud (Ezinge 1), Woldring (weer iets), Pet (nog steeds hondenzak?), Rik B. (op zee) en David (trieste familie omstandigheden). Daarentegen kon Ezinge wel beschikken over Tom en de veelbelovende talenten Gido en Wiebe (de broer van DJ DO IT). Genoeg voor de intro, let's get down to business.
We begonnen in een 4-4-2 opstelling in plaats van de gebruikelijke 3-4-3. (Hee, het is wel de koploper!) Opstelling: Wilfred; Post, Nick, Tom, Niels; Bram, Wietse, Rick, Neut; Erik en Tjerk. De bank werd warm gehouden door Wiebe, Gido en Vos die strak van de LSD stond. Ook te kijken waren er: Michel W, Sjoerd, Eisen en Prosi. Allex was onze vlaggenist.
1e Helft: Het was vanaf het eerste fluitsignaal duidelijk dat we met een andere tegenstander te maken hadden dan het nietige KRC. Naast het feit dat ze andere shirts hadden was ook de intensiteit, gemiddelde leeftijd (die was zeker 30 jaar jonger dan vorige week) en veldspel van een ander niveau. Ezinge had hier even moeite mee, en het omschakelen naar een kunstgrasveld hielp ook niet.
Toch wisten we hier mee om te gaan en ons spel blonk uit in rust en het zoeken naar de ruimtes. We wisten op die manier goed weerstand te bieden tegen de groen witte stormvloed. Inmiddels nam ons centrale duo Wietse en Rick de regie in handen op het middenveld.
De 1-0 achterstand kwam dan ook als een verrassing, onze mandekkers Niels en Post hadden tot dan toe nul ruimte weggegeven. In plaats van de koppies te laten hangen gingen we verder waar we gebleven waren. De groenen wisten niet wat ze overkwamen toen de gedreven spelende Erik alert reageerde bij de tweede paal. Hij toonde zijn tweebenigheid door met links goed af te ronden, 1-1. Met deze stand zochten wij de kleedkamers op.
Rust: We kwamen tot de conclusie dat we beter konden voetballen, zo lang we de kop maar rustig hielden. Zo oordeelde ook de man in het rood van de thee, die bij ons kwam zitten. Ook zou Gido meteen Neut vervangen op linkshalf. Vos was er al ingekomen voor Tom.
2e Helft: Velocitas was duidelijk gebrand op nog een doelpunt want we werden op onze eigen zestien gedrukt. Die druk bleef aanhouden en we werden vooral gedwongen tot verdedigen hopend op een snelle uitbraak via onze spitsen Wiebe (die er inmiddels was ingekomen voor Erik) en Tjerk. Na enkele katachtige reflexen van onze doelman Wilfred die ons toen echt in de race hield (die man kan ook alles) spoel ik even verder naar ongeveer vijf minuten voor tijd.
Op dat moment leek de wereld even te stoppen met draaien, de tijd stond stil en maar één iemand bewoog: Wiebe, inderdaad de broer van… De aanvoerder en topscorer van de C junioren stond al ongeveer een half uur op het veld maar was nog niet in spel voorgekomen, tot dat moment. De Velo's dachten dat een 15 jarig broekie niet veel zou kunnen aanrichten, maar Wiebelé dacht daar anders over. Hij jaagde de bal af en blokte een lange bal, na een verdediger te hebben omspeeld kwam hij één op één met de keeper. En net als in de C, bleef hij uiterst rustig. Met zijn gezegende linkerbeen plaatste hij de bal goed, 1-2. Wat toen volgde was een explosie van vreugde.
Het kon niet beter, vlak voor tijd 1-2 tegen de ongeslagen koploper. Maar dat kon dus wel, want vlak daarna pakte de geweldig spelende Vos (als voorstopper) de bal af en lanceerde met behulp van een doorkoppende Wietse, Wiebe/Piebe de diepte in. Hij troefde een verdediger af met het hoofd en lobte de keeper als Bergkamp in z’n beste dagen. 1-3!!!!! Meteen daarna werd er afgefloten.
Ongelooflijk, wat een teamprestatie. Iedereen presteerde optimaal met een excellerende Wiebe in de voorhoede. Zet een stap opzij Fop, een nieuwe kroonpins klopt aan de deur. Over deuren gesproken, natuurlijk teleurgesteld dat ze niet langer de titel ‘ongeslagen’ kunnen dragen schopten de Velo’s hun eigen deur kapot. Onze verdienste boys!
Ook moet worden vermeld dat de scheidsrechter uitmuntend was. Mag ook één keer gezegd worden.
Tom en een beetje Vos
[later deze week volgt nog een fotoreportage]
Locatie: Stadspark Groningen
Datum: 24.04.2010 - 13:00 uur
Het moge duidelijk zijn dat Ezinge voor een kolossale opgave stond. Dit had Ite al in februari bekend gemaakt, na de gewonnen wedstrijd tegen Pelikaan S. "Dat zou wat zijn, als we van de nummer 1 konden winnen" zo zei hij. En later zou blijken, hoe wijs zijn woorden waren. Ook in de week na de teleurstellende wedstrijd tegen KRC werd Ezinge weer even op scherp gezet, met een kritische e-mail. Ezinge 3 moest tegen de ongeslagen koploper de volgende spelers missen: Ruud (Ezinge 1), Woldring (weer iets), Pet (nog steeds hondenzak?), Rik B. (op zee) en David (trieste familie omstandigheden). Daarentegen kon Ezinge wel beschikken over Tom en de veelbelovende talenten Gido en Wiebe (de broer van DJ DO IT). Genoeg voor de intro, let's get down to business.
We begonnen in een 4-4-2 opstelling in plaats van de gebruikelijke 3-4-3. (Hee, het is wel de koploper!) Opstelling: Wilfred; Post, Nick, Tom, Niels; Bram, Wietse, Rick, Neut; Erik en Tjerk. De bank werd warm gehouden door Wiebe, Gido en Vos die strak van de LSD stond. Ook te kijken waren er: Michel W, Sjoerd, Eisen en Prosi. Allex was onze vlaggenist.
1e Helft: Het was vanaf het eerste fluitsignaal duidelijk dat we met een andere tegenstander te maken hadden dan het nietige KRC. Naast het feit dat ze andere shirts hadden was ook de intensiteit, gemiddelde leeftijd (die was zeker 30 jaar jonger dan vorige week) en veldspel van een ander niveau. Ezinge had hier even moeite mee, en het omschakelen naar een kunstgrasveld hielp ook niet.
Toch wisten we hier mee om te gaan en ons spel blonk uit in rust en het zoeken naar de ruimtes. We wisten op die manier goed weerstand te bieden tegen de groen witte stormvloed. Inmiddels nam ons centrale duo Wietse en Rick de regie in handen op het middenveld.
|
|
2e Helft: Velocitas was duidelijk gebrand op nog een doelpunt want we werden op onze eigen zestien gedrukt. Die druk bleef aanhouden en we werden vooral gedwongen tot verdedigen hopend op een snelle uitbraak via onze spitsen Wiebe (die er inmiddels was ingekomen voor Erik) en Tjerk. Na enkele katachtige reflexen van onze doelman Wilfred die ons toen echt in de race hield (die man kan ook alles) spoel ik even verder naar ongeveer vijf minuten voor tijd.
|
|
Het kon niet beter, vlak voor tijd 1-2 tegen de ongeslagen koploper. Maar dat kon dus wel, want vlak daarna pakte de geweldig spelende Vos (als voorstopper) de bal af en lanceerde met behulp van een doorkoppende Wietse, Wiebe/Piebe de diepte in. Hij troefde een verdediger af met het hoofd en lobte de keeper als Bergkamp in z’n beste dagen. 1-3!!!!! Meteen daarna werd er afgefloten.
Ongelooflijk, wat een teamprestatie. Iedereen presteerde optimaal met een excellerende Wiebe in de voorhoede. Zet een stap opzij Fop, een nieuwe kroonpins klopt aan de deur. Over deuren gesproken, natuurlijk teleurgesteld dat ze niet langer de titel ‘ongeslagen’ kunnen dragen schopten de Velo’s hun eigen deur kapot. Onze verdienste boys!
Ook moet worden vermeld dat de scheidsrechter uitmuntend was. Mag ook één keer gezegd worden.
Tom en een beetje Vos
[later deze week volgt nog een fotoreportage]