|
Wedstrijd: vv Ezinge 2 - sv Onderdendam
Locatie: Sportpark Feerwerd Datum: 01.11.2008 - 14:30 uur Met het pijnlijke verlies tegen Hunsingo nog in het achterhoofd en in de benen stond de volgende (mede) middenmoter al weer te wachten. Ditmaal was het Onderdendam de tegenstander, waartegen we thuis mochten opdraven. Het plan was de wedstrijd van vorige week snel vergeten en verder gaan waar we gebleven waren na 3 maal winst en daarmee de blik naar boven. Ite voorzag ons van doping en de opstelling was als volgt: Goal: Ronnie Verdediging: Michel, Peter E, Frank en Neutel Middenveld: de gebroeders Meyer, Wietse en Erik S Voorin: Richard Nooren en Ewold Wissels: Thomas, Ewart en Tjerk Jan Na het eerste fluitsignaal moesten gelijk alle zeilen bijgezet worden. Zoals vaker in de beginfase hadden we moeite met het neerzetten van de organisatie en begonnen we niet fel genoeg aan de wedstrijd. Duels werden verloren en we leden veel (onnodig) balverlies. De rappe opkomende middenvelders kwamen veelvuldig langs te zijlijn en waren daarmee in staat om met hun voorzetten voor gevaarlijke situaties te zorgen. Het wachten was dan ook op een doelpunt voor de tegenstander en deze liet niet lang op zich wachten. Een voorzet van de rechtsbuiten werd binnengewerkt. Op dezelfde manier kwam het tweede doelpunt tot stand. Het derde doelpunt met werd met knap samenspel en een rush van een middenvelder knap in de bovenhoek geschoten. Trainer Ite keek na de 0-3 op zijn horloge en kwam tot de pijnlijke conclusie dat er slechts achttien minuten gespeeld waren. Voor de prima keepende Ronnie, die al meer dan eens erger had voorkomen en onze getergde verdediging ook om moedeloos van te worden. Ezinge was echter niet van plan om deze wedstrijd verder uit de hand te laten lopen en onder aanvoering van de goed coachende Frank en Peter E leek de wedstrijd langzaam wat te kantelen. Michel en Neutel kregen beter grip op de flankspelers van Onderdendam, de gebroeders Meyer kregen meer controle op het middenveld en Wietse en Erik S hadden vaker mogelijkheden om langs de lijn te komen en poogden ze Richard en Ewold te bedienen. Wietse kreeg het voor elkaar om de bal bij Richard te krijgen, die zich behendig ontdeed van 3 tegenstanders en de bal prachtig in de linker bovenhoek knalde. Een doorgebroken Hans (ook bekend als Santi Kolk) werd nog neergehaald, maar de vrije trap die hieruit voort kwam leverde helaas niets op. Een ruststand van 1-3 en potentie voor de tweede helft dus.
Met een perfect langs de lijn opstomende Ewold en wat goede steekpasjes van Richard N en Hans werd Ewart toch een paar keer goed bediend, maar hij wist de bal niet in het doel te krijgen. Frank kwam een paar keer mee naar voren, maar ook zijn schoten belandden net niet tussen de palen. De nogmaals door Richard in stelling gebrachte Ewart kreeg de bal even later wel met een knappe schuiver tussen de palen en tegen het eind van de wedstrijd leek het er op dat de gelijkmaker toch zou gaan vallen. Het werd alles of niets. Een paar minuten voor het eindsignaal leek het moment daar. Een half schot van Frank kwam een halve meter voor de doellijn voor de voeten van Wietse, die een leeg doel voor zich had. Om onverklaarbare redenen wist Wietse de bal toch over het doel te werken, waardoor de eindstand op 2-3 bleef staan. Ondanks een slecht begin was de conclusie dat er uiteindelijk hard gevochten is om het tij te keren, wat helaas net niet gelukt is. Volgende week (morgen) wacht het laag geklasseerde Rood Zwart Baflo. Als we deze wedstrijd wel scherp starten en met de toepassing van Ite's befaamde 'psychologie van de koude grond', zouden we met z'n allen weer eens drie punten mee moeten kunnen nemen naar Ezinge. Groeten Tjerk Jan |
||