Hunsingo 5 - Ezinge 2: 5-0 (1-0)
Wedstrijd: Hunsingo 5 - vv Ezinge 2
Locatie: Sportpark De Hoogte, Winsum
Datum: 25.10.2008 - 14:30 uur

Afgelopen zaterdag speelde Ezinge 2 uit tegen Hunsingo 5, beter bekend als Hunsingo zaterdag 1. Deze tegenstander lag ons wel dachten we vooraf, want we wisten vorig seizoen namelijk beide ontmoetingen te winnen.

Met deze gedachte, onze goede serie van de laatste tijd en een blik op de stand gericht, gingen we vol goede moed naar Winsum. Het liep echter anders af dan we vooraf gehoopt en wellicht ook gedacht hadden. We vetrokken uiteindelijk met de staart tussen de benen en een 5-0 nederlaag op zak weer terug naar huis.

Over de wedstrijd: Vooraf was het nog beetje improviseren met de opstelling omdat Thomas om onduidelijke redenen afwezig bleek te zijn. Lajos startte daarom als linksachter in de verdediging die deze keer door Peter Eisen als laatste man werd geleid. Vanwege enkele afwezigen en blessures hadden we ook Erik Medema (verdedigende middenvelder) en Hedzer Werkman , die als aanvallende middenvelder speelde, van het 3e gehuurd.

Daarnaast hadden we via Erik ook nog broer Marcel, die toch wel aanwezig zou zijn als toeschouwer, gevraagd om zijn voetbalspullen mee te nemen, een goede zet zou later blijken. Michel was weer terug na een knieblessure en begon als rechtsback waardoor Wietse aan de rechterkant van het middenveld begon. Papa Rik moest op het laatste moment afzeggen omdat hij de volgende dag weer op zijn schip moest zijn. Richard speelde daardoor naast Tjerk Jan in de spits. Ronnie speelde na een spierblessure eindelijk zijn eerste 'echte' wedstrijd als keeper in een competitewedstrijd.

Al snel kwamen we na een afgeslagen corner op 1-0 achterstand nadat de scheids over het hoofd had gezien dat Erik werd vastgehouden door een Winsumer aanvaller die daardoor een medespeler in staat kon stellen om de bal in het doel te schieten.

 Wietse en Ewart (vanaf de bank) kijken toe hoe Richard de bal probeert vrij te spelen - foto: Ite Wiersema

Er werd ons al snel duidelijk dat Hunsingo stevig voetbal, overigens zonder gemeen te zijn, speelde. In de wedstrijd tegen PWC hadden we eigenlijk (voor zover ik begrepen had) al geleerd dat we ons daar op een andere manier tegen moesten wapenen...kennelijk nog niet genoeg geleerd!

Het in het vorige verslag door Wietse genoemde cliché van een kampioensploeg - dat ze ook slechte wedstrijden kunnen winnen - kon gelijk naar het rijk der fabelen worden verwezen! Het Ezinger spel leek in geen velden of wegen op de wedstrijden waarin we de tegenstanders gemakkelijk van het veld speelden. Vooral in de opbouw, zowel van achteruit of vanaf het middenveld, was ons spel te traag en kenmerkte zich door gepriegel, besluiteloosheid en verkeerde keuzes.

Als we eindelijk eens een keuze hadden gemaakt, waren we allang weer van de bal gelopen door onze veel fellere tegenstanders. Op een of andere manier sluipt er dan iets in een ploeg dat een averechts effect geeft. Omdat ze te weinig aan de bal komen, willen de voorwaartsen zich dan ook met het spel bemoeien en laten zich te veel zakken, het mocht allemaal niet helpen. Deze dag ontbrak er iemand in het veld die de rest eens op zijn kloten gaf.

Gedurende de rest van de eerste helft leken we toch terug te komen in de wedstrijd, door slordige afwerking en een afgekeurde goal gebeurde dat niet. Michel ging een keer als een sneltrein langs de rechterkant en legde de bal vanaf de achterlijn terug op Tjerk Jan die de keeper op zijn weg vond. Diezelfde Tjerk zag een kopdoelpunt afgekeurd omdat er, volgens de scheidsrechter dan, wat te veel duw -en trekwerk had plaatsgevonden. Onze spits legde ook nog een keer een balletje af op de mee opgekomen Wietse, die helaas ook niet wist te scoren omdat hij net te veel naar buiten moest lopen.

Ondanks gemaakte afspraken liepen we vanaf het begin van de tweede helft al weer achter de feiten aan. De 2-0 volgde al snel en alles leek te lukken bij de Winsumers. De score liep al snel op en op het laatst was het ook nog de ongelukkige Wolter die een Hunsingo voorzet van rechts in eigen doel liep. Marcel, die als vlaggenist acteerde, kwam ook nog een half uurtje in het veld nadat Hedzer door een blessure naar de kant moest. Ook ´Supersub´ Ewart, die Wietse in de rust verving, kreeg deze keer geen kans om te scoren en kon zo ook zijn stempel niet op de wedstrijd drukken.

Jammer dat het zo gelopen is, vooral voor Ronnie die niets kon doen aan de tegengoals en als een krijger stond te keepen. De volgende keer gaan we gewoon weer ons best doen om iets te laten zien!