Wedstrijd: Buitenpost 4 - vv Ezinge 2
Locatie: De Swadde, Buitenpost
Datum: 14.03.2009 14:00 uur
Afgelopen zaterdag moesten we naar BoetnPOST. Wat een toepasselijke naam ook, ik heb me laten vertellen dat deze plaats naar een zeer ondergewaardeerd speler van de VVE is vernoemd. Wie anders kan dit zijn als onze Arjen, bij de aftrap voor deze wedstrijd was hij nog maar halverwege zijn wereldreis door onze mooie provincie op die dag. Na s’ochtends al met de E-tjes op stap geweest te zijn naar een zware nederlaag ‘ien stad’, kon hij later deze middag nogmaals die kant op om bij het eerste de boel op scherp te houden tegen de gevleugelde puntloze hekkesluiters uit 5 D.
Sommigen hadden voor deze wedstrijd in die bijna autonome provincie van onze westerburen maar voor de zekerheid een paspoort meegenomen. De ‘stadse’ spelers hadden op het laatste moment maar een tour met de rood-witte trein verruild voor een autoritje. Het gerucht ging namelijk dat Piet Paulusma met zijn PFF (Party Foar Fryslân) de trein wilde kapen en het voertuig tot stilstand wilde brengen op de Fries-Groningse grens bij Visvliet. Er werd zelfs gefluisterd dat enkele Buitenposters ook deel uitmaakten van Piet’s groepering. Men rekende zich met deze saboutage al een overwinning rijk als de VVE door deze actie enkele sterren zou moeten missen voor deze wedstrijd. ..
Gelukkig troefde de Groninger boerenslimheid de Friese gniepigheid af. Voordeel was natuurlijk dat we van deze PFF actie al op de hoogte waren gesteld door onze spits Vincent die in zijn thuishaven Ljouwert de nodige informatiebronnen wist. Behalve dat we Thomas door personeelsgebrek aan het 3e moesten afstaan, waren we verder goed voorbereid op deze wedstrijd. We waren ruim op tijd aanwezig, de doping werd tijdig ingenomen, wat zou ons nog kunnen verassen?
Nou dat bleek een knollenveld te zijn. De friezen hadden werkelijk alle registers opengetrokken om ons van de wijs te brengen door ons op een veld te laten spelen waar je zelfs je hond nog niet zou uitlaten! Bij de cornervlaggen was het zo drassig dat je arme viervoeter daar makkelijk zijn pootjes zou kunnen verzwikken! Enige voordeel was misschien dat er daardoor ook zulke diepe kuilen ontstonden dat zijn drolletjes eenvoudig begraven konden worden.
Ezinge liet zich natuurlijk niet van de war brengen door deze smerige friese loopgraventactiek. Vanaf het begin waren de posities goed bezet. De linies sloten goed op elkaar aan en Buitenpost kreeg geen kans om onze Martinitoren in de goal, Ronnie, van zijn spits te ontdoen. Rustig schoven we elkaar de bal toe om de effen plekjes op de grasmat te verkennen zodat we bij een volgende kans konden toeslaan met ons flitsende aanvalsspel!
Om eerlijk te zijn was het helemaal niet zo flitsend. We speelden in een veel te traag tempo waardoor we de friezen ook niet van hun stuk brachten. Pas na een half uurtje spelen openden we de score na een corner van onze mid mid van de eerste helft, Ewold. In een vol strafschopgebied belandde de bal bij onze stoere boer Frank. Hij scoorde de 0-1 op een wijze zoals alleen de groten der aarde dat kunnen: met de hak!
Nog voor rust leken we de wedstrijd te beslissen. Wietse, deze keer niet op de fietse, liet een prachtige voorzet het strafschopgebied indraaien, de bal was hard genoeg om ineens doel te treffen… Tjerk Jan heeft echter niet alleen een neusje voor de goal, deze keer gebruikte hij zijn haarbandje om de bal zodanig te schampen dat de tweede Ezinger voltreffer een feit was.
In de rust werden nog even enige feiten doorgenomen om de spelers te wijzen op de mogelijkheden tegen deze eigenlijk eenvoudige tegenstander. De klus leek geklaard. POST kon dus vertrekken naar ‘stad’ om het eerste aan de overwinning te helpen. Richard kwam hem vervangen waardoor Ewold Arjen’s positie aan de rechterkant overnam.
Natuurlijk werd de tweede helft niet uitgevoerd op de wijze die de coach voor ogen had. Een tegentreffer was eerst nodig om de Ezinge spelers weer wakker te schudden. Het gerucht ging enkele dagen na de wedstrijd echter dat de thee was aangevuld met enkele deciliters Beerenburg..
Misschien is hierdoor te verklaren dat een ogenschijnlijk ongevaarlijk ogend schot van buiten de ‘16’ toch zomaar raak was in de verre hoek. Door een (fries) woud van benen, een mêlee van spelers, zoals Mart Smeets zo mooi kon zeggen, zag Ronnie de bal te laat op zich afkomen. Doordat de bal nog een stuit maakte in een verse hoop hondenpoep vlak voor hem, was enig zicht op de bal onmogelijk voor onze ‘keep’. Na de wedstrijd zijn we direct met Ronnie naar de doktersPOST gereden om de poepspetters onder zijn oogleden te laten verwijderen.
In de slotfase leken we toch de score te gaan halen die in onze mogelijkheden lag. Een steekbal van Richard belandde bij TJ die de keeper omspeelde, hij moest nog een sprintje trekken om de bal bij de achterlijn binnen te houden. Een echte spits blijft zelfzuchtig. Harm, die er veel beter voor stond, kreeg de bal niet aangespeeld en Tjerk zorgde zelf voor de 1-3.
Toch maakte een merkwaardig soort paniek zich even van ons meester in de slotfase. Buitenpost kreeg zomaar een penalty omdat bij het uitverdedigen de bal opsprong tegen de onderarm van Erik. Erik vergat even zijn ‘boern’ slimheid’ door gewoon DOOR te voetballen nadat een aantal tegenstanders ‘hens’ (fries voor ‘hands’) riep! De onzekere scheidsrechter besloot na deze krachttermen maar om voor een strafschop te fluiten. Het zou de goede man toch niet gebeuren dat na afloop zijn fietsbanden lek werden gestoken door de spelers van de thuisclub? Strafschop dus, 2-3 en het werd nog even spannend met nog maar een paar minuten te spelen.
Die paar minuten leken wel een eeuwigheid te duren. Je kreeg haast het gevoel dat de ‘scheids’ zat te wachten op nog een gelegenheid om een cadeautje te geven. Gelukkig voor ons stond de zwaar partijdig fluitende Buitenpost grensrechter aan de verkeerde kant om zijn eigen team te kunnen bevoordelen met een (buitenspel) doelpunt. Na 51 min. en 35 sec. spelen floot de 'Oostindisch dove' scheids de wedstrijd af omdat hij ook wel doorhad dat de thuisploeg de Ezinger vesting niet meer zou doorbreken.
Dit neemt niet weg dat we zelf ruimschoots de gelegenheid kregen de boel voortijdig te beslissen. Tjerk kreeg meerdere mogelijkheden om de score uit te breiden. Ook onze 'Supersub' Harm kreeg via TJ een kansje, via zijn bovenbeen verdween de bal net naast. De van een vakantie teruggekeerde Richard had enkele keren een duit in het zakje kunnen doen, besluiteloosheid was enkele keren zijn deel. Wellicht was hij wantrouwend geworden door het slechte veld. Hij vreesde molshopen aan de rand van de '16' - daardoor was te vaak de blik gericht op de bal en te weinig op zijn vrijstaande medespelers.
Maar goed, 3 punten in de 'pocket'. We zijn al sinds half november 2008 ongeslagen. Zaterdag wacht ons een serieuze tegenstander, VEV, waar we eerder met 6-0 hebben verloren!
Groetn' Ite
Veel foto's van dit duel te zijn te vinden in het fotoalbum van 14 maart 2009..