26 december: De eerste seizoenshelft zit er op, we staan op een keurige (gedeelde) 4e plaats en hebben nog contact met de leiders. De strijd om de bovenste plaatsen is zeer spannend en alles lijkt nog mogelijk. We hebben zelfs, zij het vertekend, een tijdje de ranglijst aangevoerd. Er zit in elk geval - met enkele nieuwe spelers er bij - behoorlijk wat muziek in!

Omdat er tot dusver helemaal nog geen wedstrijdverslag is geplaatst, nu een terugblik op de tot dusver gespeelde wedstrijden voorzien van wat reacties van spelers nadat ik hen allemaal dezelfde vragen had gesteld per e-mail. Daarover later meer.

De eerste wedstrijd was uit tegen Grijpskerk, de uitslag werd 5-5. Richard had tijdens de voorbereiding al laten zien het vizier weer aardig op scherp te hebben. Dat toonde hij ook tijdens deze wedstrijd - waarin we door vakanties e.d. nog lang niet compleet waren - door maar liefst 4 maal het net te vinden, Klaas scoorde de andere Ezinger goal.

De eerste thuiswedstrijd was pas 3 weken later tegen de Wilper Boys welke met 2-4 werd verloren, Rico zorgde weer voor de Ezinger goals. De voorgaande weekenden hadden we onze wedstrijden steeds verschoven doordat we niet genoeg spelers hadden voor zowel het 2e als het 3e.

Het volgende weekend togen we naar Ten Post waar dankzij een 1-7 overwinning tegen TEO een serie goede wedstrijden voor het 2e begon met 4 overwinningen op rij. Vooraf zaten we wat krap in de spelers maar hadden het geluk dat de wedstrijd van het 1e die zaterdag werd afgelast. Na een 1-0 achterstand zorgde Ewold voor de gelijkmaker, via Richard en Jasper hadden we al bij rust een veilige 1-3 voorsprong.

In de 2e helft zagen we af en toe prachtige staaltjes voetbal, Richard en Jasper scoorden beiden nog eens. Ook een doelpunt van Klaas en Wilfred (Fredje's hoogtepunt in het 2e tot dusver), die deze wedstrijd laatste man stond, zorgde met een prachtige kopbal voor het slotakkoord. Niet alleen ons spel zorgde voor indruk bij de tegenstander, ze waren helemaal verbaasd toen Merel in de 2e helft met watertas het veld in rende om Ewold - die natuurlijk niets mankeerde - weer op te lappen, een en ander werd met wat gejoel en gefluit door de Ten Posters begroet!

De week er op kwamen we uit bij Onderdendam opnieuw op achterstand maar was de schade al bij rust gerepareerd door 2 goals van Klaas, die de ploeg op sleeptouw nam, en eentje van Richard. De 2e helft lieten we ons onnodig terugdringen en kregen we het nog lastig toen de thuisploeg de 2-3 scoorde. Goed keeperswerk van Egbert en wat hulp van de lat hielden ons in de slotfase overeind om de 3 punten weer mee naar huis te nemen.

Toch was die dag ook het grootste dieptepunt (geldt voor mij, maar zeker ook voor Nick) tot dusver te noteren doordat Tom, die zeer goed speelde - en ook voor de assist op een van de goals van Klaas zorgde -met een zware enkelblessure al voor de rust van het veld af moest. Tom, we vonden het allemaal zeer vervelend dat dit juist bij een wedstrijd van ons gebeurde, maar we leven allemaal met je mee en hopen je gauw weer fit op het voetbalveld terug te zien!

De week erop speelden we thuis tegen een oude bekende, Hunsingo, een geduchte tegenstander waar we altijd leuke gevechten mee leverden. Vooraf was het nog improviseren over de opstelling want Lajos onze beoogde laatste man was onverwacht afwezig. Of de Winsumers hun dag niet hadden, ik weet het niet, de wedstrijd werd in elk geval eenvoudig met 5-0 gewonnen. Dankzij goals van Rik en Rico stonden we bij de rust met 2-0 voor. Na de thee scoorde Rik nog 2x en Huug zorgde via een penalty, nadat Ewart gevloerd was, voor de eindstand.

s’Avonds kwam de verlossende sms (van het jaar voor mij) van Lajos: "ku# k@t €ut keihard verslapen ivm 'one night stand' en kapotte mobiel, dus kon niet eerder reageren, SORRY! Zo €@#. Volgende week bier en chips voor de gehele selectie!"

Daarna kregen we PWC thuis, we wonnen door een goal van Rik met 1-0, een stand die bij de rust al bereikt was. Toch moesten we deze wedstrijd diep gaan om de 3 punten in eigen huis te houden, dankzij een collectieve teamprestatie slaagden we hierin. Nick noemde dit zijn hoogtepunt tot dusver: "De wil van de jongens om te knokken voor de overwinning en de beleving die daar bij hoorde vond ik prachtig. Als je dan ook nog de 3 punten uit het vuur sleept kan mijn dag niet meer stuk." Huug heeft andere herinneringen aan deze pot, voor hem een dieptepunt: "De grootste idioot die ik ooit op een voetbalveld rond heb zien lopen, het was thuis, op het bijveld. Maar die idioot kreeg ruzie met Bill geloof ik, schreeuwt ineens "als je het zo wil kun je het krijgen ook", rent het hele veld over om Klaas een beuk te geven, om daarna nog eens het hele veld (van links naar rechts, dat dan nog wel) over te rennen om mij een beuk te geven. Het enige wat ik dacht was, waar haalt ie de conditie vandaan..."

Week voor week schoven we een plekje op in de ranglijst, doordat de concurrentie af en toe (soms door afgelastingen, maar ook door het programma in deze onevenwichtige poule, waar iedere week een of twee teams vrij zijn) niet speelde stonden we rond deze tijd (eind oktober) zo maar bovenaan! Hans noemt dat zijn hoogtepunt: "de hoogste notering in de ranglijst OOIT in mijn periode bij het 2e!!!"

Maar goed, slechte tijden zul je ook eens meemaken en dat gebeurde een week later toen we naar Baflo moesten om tegen Rood Zwart te spelen. Gezien de stand op de ranglijst (RZB had nog geen enkel punt) een wedstrijd die we eigenlijk MOESTEN winnen!

We verloren echter voor het eerst in anderhalve maand, met 4-3. Waar het door kwam.. De afwezigheid van Egbert die moest werken? Richard nam daarom plaats tussen de palen, waarschijnlijk toch de algemene instelling na de voorgaande serie denk ik. In de 1e minuut was het al raak, bij een corner werd de bal bij de eerste paal tussen wat benen door in het doel getikt (zie foto).

Meer tegenslag volgde na een minuut of 20 toen RZB een penalty kreeg. Richard koos de goede hoek maar kon zijn handen nét niet tegen de bal krijgen, 2-0! Voor rust deden Bill en Hans namens Ezinge nog wat terug. Na de thee, toen Wietse zijn debuut maakte op ons middenveld, drongen we aan, maar liepen we weer in de Bafloër val en werd het 3-2.

Alle registers werden toen opengetrokken, Nick verving Rico op de goal en we gingen met 3 spitsen spelen. Huug scoorde nog een mooie goal, het was echter niet genoeg en RZB pakte zijn eerste 3 punten van het seizoen.

We zaten in een dippie waar we niet direct uit waren. Ook de volgende wedstrijd op de bijvelden van de 'Langeleegte' tegen Veendam 1894, werd verloren, 7-2 maar liefst. Onnodig, ten minste niet zo groot, maar het gebeurde toch. Vanaf het begin van de wedstrijd waren we wat apathisch en toonden te veel respect door de tegenstander rustig zijn gang te laten gaan.

In de rust besloten we de zaken rigoureus te veranderen. We gingen 3-4-3 spelen en er werd afgesproken dat er door iedereen agressief op de bal verdedigd moest worden. Ineens ging het stukken beter, aan de instelling lag het toen in elk geval niet. Dat onze spelopvatting grote risico's opleverde wisten we vooraf. Veendam profiteerde hier goed van en Egbert kreeg het razend druk, hij werd nog maar even 5 keer gepasseerd. Maar wij kregen nu in elk geval aardig wat kansen. Bij ons zat het natuurlijk even niet mee, Bill mistte een penalty...

Pas op het laatst konden we wat terug doen, Bill maakte zijn fout goed en scoorde en Richard maakte, na assist Ewart, onze 2e goal. Na afloop heerste toch een beetje tevredenheid want we hadden er alles aan gedaan om het tij te keren, dat dit niet lukte was natuurlijk jammer. Ook jammer voor onze debutant Wolter die net als Wietse zijn eerste wedstrijd in het rood-wit verloor.

Op 24 november speelden we al onze laatste wedstrijd voor de winterstop, uit tegen koploper Middelstum. Door spelersgebrek was besloten de thuiswedstrijd van het 3e tegen De Monnik te verplaatsen naar een andere datum. Daardoor konden we Prosi en de PC ook in het hart van ons team opstellen. Erik vormde samen met André (die er gelukkig wel was) het centrale verdedigingsduo, Peter speelde samen met Huug op het middenveld.

Op een of andere manier zat het met de motivatie wel goed die middag, er werd om iedere meter gestreden en we lieten de tegenstander zoeken naar een opening, zodat we zelf counterend konden toeslaan. Dat lukte al vrij vroeg, na een snelle aanval over links kwam de bal in de 5 meter, Bill mistte eerst nog miraculeus, maar Rik wist het net wel te vinden: 0-1. We speelden goed en hielden het speelveld klein, Middelstum wist hier geen raad mee. Eigenlijk hielden we boven verwachting makkelijk stand, want we hadden geen moment het gevoel dat we de controle kwijt raakten. Als ze een keer gevaarlijk waren stond Eppo er wel en anders bood de lat wel hulp.

In de 2e helft opnieuw een debutant: Tjerk-Jan maakte naast Rik zijn entree in de spits. Middelstum begon wat sterker te worden, ze kregen het echter niet voor elkaar waardoor ze steeds gefrustreerder raakten, dat vond ik best wel genieten. Wij moesten echter diep gaan en sommigen (Klaas – lies) moesten ondanks flink doorwisselen de wedstrijd met pijntjes uitspelen. Bill (knie) en PC (kramp in beide kuiten) konden op een gegeven moment zelfs niet meer verder.

Rik kreeg op een prachtige bal van Klaas de kans de wedstrijd te beslissen, hij faalde echter alleen voor de keeper. In blessuretijd deed hij dat wel na een prachtige dieptepass van Wietse: 0-2!! Een heerlijk gevoel maakte zich van ons meester, de koploper was een beentje gelicht en we hadden onze eigen positie weer verstevigd. Nagenieten in de Middelstummer en Feerwerder kantines. En dat we de 0 weer hielden was natuurlijk ook prachtig, vooral voor de mensen achterin, André: "hoogtepunt samen met Erik Medema de nul gehouden tegen de koploper!"

Mijn grote dank gaat uit naar Nick, die mij van het scoreverloop van alle wedstrijden voorzag. De e-mails van de spelers met hun reacties op mijn vragen, zal ik een van de komende dagen nog in een stukje verwerken.

Prettige jaarwisseling!

Ite