27 november: Het seizoen is nu 8 wedstrijden onderweg en het 2e staat met 4 puntjes als 10e en laatste geklasseerd in de reserve 6e klasse S. Dit lijkt een beetje triest (misschien als je naar de prestaties van het 3e kijkt) maar dat is zeker niet waar, de honger naar de bal is groot, het plezier in het spelletje is enorm en je hebt gewoon het gevoel dat het ineens kan omslaan en de punten vanzelf gaan komen.

Het 2e is ook dit jaar weer iets in gemiddelde leeftijd omlaag gegaan door de komst van Huug en Tim uit de C-junioren, beiden hebben zich ondertussen al aardig aangepast. Deze tendens lijkt zich door te trekken naar het komende seizoen als we waarschijnlijk weer enkele spelers uit de C’ers mogen verwelkomen. Tom Kramer en Ruud Houtman (die al een keer scoorde) hebben al een enkele keer verdienstelijk meegedaan.

De laatste keer dat er een puntje werd gehaald was eind oktober in de uitwedstrijd tegen CVVB, waar ook Erik Medema debuteerde. Door een goal van Hans kwamen we op een voorsprong die we tegen een veel sterkere tegenstander lang wisten vast te houden, in de slotfase maakte CVVB toch nog gelijk. Dit was voorlopig ook de laatste keer dat we Lajos in actie zagen, waar hij gebleven is, niemand lijkt het te weten. De 3 daaropvolgende wedstrijden speelden we tegen de top 3. Eerst thuis tegen Wilper Boys 1 dat 2x op voorsprong kwam, maar wij trokken ook 2 maal de stand gelijk. Er werd aardig meegevoetbald, dat we tenslotte met 2-5 verloren was geen ramp.

Een week later maakten we uit bij Amicitia een superstart, halverwege de 1e helft stonden we door een eigen goal en 2 van Rob, waaronder een prachtig stiffie, met 0-3 voor. Hoewel de tegenstander fysiek wat sterker was leek de wedstrijd onder controle. Ook het 1e kwartier na rust kwamen we zonder schade door. Toen was er een periode van 5 minuten waar werkelijk alles mis ging wat er mis kon gaan. Egbert ging een keer in de fout toen een niet te moeilijke bal door zijn benen glipte en op het middenveld liet vooral Albert zijn tegenstander veel te makkelijk lopen waardoor er te vaak uit de 2e lijn kon worden geschoten. Tot overmaat van ramp ging Egbert ook nog door zijn enkel waardoor Richard nog een tijdje tussen de palen moest, mede hierdoor gaven de winst met 5-3 uit handen.

In Feerwerd teruggekeerd laaide de discussie over het vertoonde spel en de oorzaak van het weggeven van de wedstrijd hoog op. Albert werd voor de prijs van een krat bier zelfs in de verkoop gedaan aan het 3e. Dit kratje werd de week er op niet in de kleedkamer bezorgd zodat we Appie maar weer lieten opdraven in de thuiswedstrijd tegen koploper Boerakker 2. Dat Albert het heus wel kan liet hij deze wedstrijd zien waar hij lekker aan het buffelen was, als hij nou wat minder eigenwijs was moet hij toch in staat zijn om zijn plek in het 1e terug te veroveren.

In de 1e helft komen via een mooie aanval door Hans zelfs op voorsprong. Daarna stelt Boerakker orde op zaken en weet de achterstand om te buigen in 1-3. Door de blessure van Eppo maakte Rolf deze wedstrijd versneld zijn terugkeer in de goal na een afwezigheid van bijna 2 jaar. Dat hij het gelukkig nog niet is verleerd laat hij zien met een paar geweldige reddingen zodat de achterstand niet groter wordt.

Toch weten we voor de rust weer in de buurt te komen door Huug die op werkelijk fabuleuze wijze van vlakbij de cornervlag de bal bij de verste paal binnenmikt, of was het toch als voorzet bedoeld ?. Na de thee loopt Boerakker uit tot 2-4, toch doet Ezinge aardig mee met goed veldspel dat rond de 16 meter vd tegenpartij echter aldoor verzandt in gebrei op de vierkante meter, rendement 0,0.

Dat klinkt misschien weer een beetje mistroostig, maar zoals ik dit verhaal al begon, er zijn genoeg hoopgevende dingen die ik de laatste weken heb gezien. Als we nu wat meer rendement uit onze aanvallen halen door wat directer te zijn en blijven strijden zoals de laatste weken dan kan het niet lang duren of we gaan een paar plaatsjes op de ranglijst stijgen!!

Groetn’

Ite