In het verleden heeft Ezinge al vaker met pijn en moeite drie seniorenteams in stand weten te houden. Voor de club is het absoluut noodzakelijk om ook deze keer weer 3 elftallen in elkaar te ‘improviseren’. Drie elftallen is wel het absolute minimum om een echte club te kunnen laten draaien. Je hebt een eerste elftal als prestatiegericht vlaggenschip, een tweede elftal met ‘beloftes’ en minimaal één ander elftal voor de ‘wat oudere’ en/of minder prestatiegerichte spelers nodig.

Er zullen vast weer allerlei middelen uit de hoge hoed van de elftalleiders en wedstrijdsecretaris worden getoverd: verplaatsen van aanvangstijden, wissels die eerst nog spelen bij een lager elftal, de oudste junioren die ’s middags nog weer meedoen bij het tweede of derde elftal. Dit zijn de bekende middelen die elke kleine club kent en gebruikt. Het is immers de bedoeling toch minimaal 3 x 11 (eigenlijk 13) spelers beschikbaar te hebben voor de wedstrijden. Aan clubs in de omgeving (waarvan sommige zelfs al niet meer bestaan) kun je zien dat twee elftallen echt te weinig is om levensvatbaar te zijn als club (kijk naar PWC, CSB etc)

Daarnaast is het zeer belangrijk de jeugdspelers te blijven binden aan de club. Vaak worden voor spelers van ongeveer 16 jaar bijbaantjes en andere hobby’s interessant, zo niet interessanter dan voetballen. Door deze spelers middels het ‘meedoen bij het tweede of derde’ alvast een beetje bij de senioren te betrekken, voelen ze zich waarschijnlijk beter thuis tussen de senioren. Ze hebben immers vele jaren met dezelfde spelers gespeeld in alle mogelijke jeugdelftallen. Door de spelers tijdig te laten wennen aan het seniorenvoetbal, zullen ze hun ‘groepje’ niet zo erg missen als ze na de jeugdelftallen worden verspreid over de verschillende seniorenelftallen.

Lukt het echter op eigen kracht niet om genoeg spelers bijeen te brengen dan is er als allerlaatste lapmiddel de zongenaamde ‘samenwerking’. Marcia en CSB, KRC/Onderdam, de gesprekken tussen Hunsingo en VIBOA, er zijn nog veel meer voorbeelden. De laatste jaren worden steeds meer clubs gedwongen te fuseren of worden gewoon opgeslokt door grotere clubs in de directe omgeving. Samenwerking zou voor Ezinge qua afstand mogelijk zijn met een viertal clubs, maar geen van deze samenwerkingen zal waarschijnlijk gunstig voor Ezinge zijn.

Samenwerken met OKVC is bijna per definitie onmogelijk (dat zou hetzelfde zijn als Ajax en Feyenoord die besluiten te fuseren). Ook VIBOA is geen echte optie. De club is vier keer zo groot als Ezinge en heeft daarnaast ook nog eens een compleet andere cultuur (veel meer prestatiegericht dan een zogenaamde ‘vriendenclub’) en is al tijden in gesprek met dorpsgenoot Hunsingo (de derde club in de omgeving). Aduard is als vierde optie gezien het strikte kantinebeleid, dat ook al uitgebreid in de kranten is beschreven, zeker geen goede partner voor de gemiddelde Ezinge. Ook heeft Ezinge met deze club niet echt een band.

Kortom, wel zullen, net als in het verleden op eigen kracht onze drie elftallen in stand moeten houden, om zo Ezinge een gezonde club te laten blijven.