EZINGE 3 WEDEROM TE STERK, MAAR WINT GEFLATTEERD. (4-1)Het is enkele jaren geleden, toen er contacten werden gelegd tussen ons en VV Ezinge 2 in de (ludieke) persoon van Derk Maatjes, die geloof ik toen voor de zoveelste keer ‘Drent Van De Maand’ was geworden met Ronald Vlonk (Ron B. voor insiders) als goede tweede. Er werd een oefenwedstrijd geregeld vlak vóór aanvang van het seizoen, waarbij GRC werd afgedroogd met 0-10. Erg pijnlijk, zeker als je weet dat ondergetekende en diezelfde Ronald Vlonk elkaar tijdens werkdagen weer tegenkomen als (opgedrongen) collega’s. Laat Ronald zijn vriendin Jeannette (alias Doetie Di Mare: ja een bijnaam is in Ezinge nog meer verplicht dan een paspoort!) daar nou ook hebben ontmoet, zodat het percentage Ezingers inmiddels behoorlijk is opgelopen bij ons op het werk. Inmiddels heeft ondergetekende samen met diverse andere collega’s nachtelijke bezoeken afgelegd in het etablissement ‘De Brug’ in Ezinge, of Oizing’, zoals de lokale bewoners hun dörpke liefkozend plegen te noemen. Het café, dat rechtstreeks uit’Het kleine café aan de haven’ van Vader Abraham lijkt te zijn gerukt, staat onder het beheer van een wispelturige barman, Sjoerd, gezegend met een tong als een scheermes, die, ‘azze de kop nait schaif op ’t lief stoan het’, tot in de vroege uurtjes open blijft. Vorig seizoen zou het eindelijk weer eens komen van een oefenduel, maar vanwege gebrek aan manschappen aan GRC-kant (nee, we waren heus niet bang, hoor!) ging dat niet door.
Underdog?
Wie schetst onze verbazing dat het derde van Ezinge dit seizoen bij ons ingedeeld was? Kwam het dus toch nog van een onderling duel. In de week ervóór was Ronald al druk bezig zijn team de rol van underdog toe te dichten. Ja, het tweede had te weinig man en het derde had te weinig man. En de Ezinger sterspeler c.q. aanvallende middenvelder Wubbo zou de avond ervóór trouwen en uiteraard zouden veel clubgenoten komen opdraven op de bruiloft en de volgende middag niet al te fris aan de aftrap tegen GRC verschijnen. Bovendien ontbraken nog vier andere goede spelers, zodat wij volgens Ronald een vleugellam team zouden ontmoeten, bestaande uit veel mindere goden al dan niet vergezeld van een zware kater, opgevuld met een aantal B-junioren. De vorige wedstrijd, waarin Ezinge Noordwolde verpletterde met 9-1, zou absoluut niet model mogen staan voor die van zaterdag 20 september. Sterker nog, als er nog meer zouden afvallen, zou de hele wedstrijd misschien wel niet eens kunnen doorgaan. Ronald deed echt heel goed zijn best om mij te doen geloven dat het een walk-over zou worden die zaterdag, maar ik geloofde er niks van. De geboren Nij Roner legde er net iets te veel de nadruk op. Bovendien hadden wij zelf ook enkele afzeggingen op het laatste moment. Zo was Bert afwezig evenals onze nieuwe spits Herman, goed voor drie goals in de twee eerste wedstrijden. Ook ‘die andere’ Wim moest verstek laten gaan en ook daarmee lever je aan de linkerflank heel veel voetbalkwaliteit in. Maar ach, met drie man op de bank (Wybe-Jan, Magere Hein en Dirk) mochten wij qua personele bezetting ook niet klagen. Uiteindelijk bleek de uitwedstrijd van Ezinge 2 niet door te gaan: kennelijk kwam het ontbreken van diverse spelers daar harder aan dan bij het derde, dat werd aangevuld met één tweede-elftalspeler en in de tweede helft met twee jonge buitenspelers. Unser Kapitän Laurens koos voor een aanvallend 4-3-3-concept met op goal Robbie, Laurens zelf rechtsback, Peter en Robin centraal achterin en Harm op links. Het middenveld werd van rechts naar links bezet door Harry, Jerker en Rolf en voorin speelden we met Vince, Pieter en Wim F.
Tegendraads
Het veld in Feerwerd, waar de VV Ezinge haar onderkomen heeft, lag er goed bij, her en der een beetje hobbelig. Er was wel gemaaid, maar het gras was nog wel vrij lang, dus stevig inpassen was geboden om elkaar te bereiken. Het begin was rustig. Groot gelijk ook, want het was drukkend warm. Achter in de Ezinger verdediging werd dan ook geroepen: ‘hee jong’ns, kalm aan, gewoon ‘n beetje oftast’n!’ Mooi zo, dat kwam ons ook goed uit met die hitte! Beide teams waren zoekende naar de combinaties en de openingen, maar echt vlotten wou het nog niet. Ezinge wist de spitsen niet of nauwelijks te bereiken en leed vaak en gauw balverlies, hetzelfde gebeurde aan GRC-kant. Het was wachten op de eerste grote kans. Die kwam na een kleine twintig minuten. Wim maakte een loopactie aan de linkerkant en zette de bal voor, maar hij werd door een Ezinger weggewerkt over de zijlijn. Na de ingooi liep Pieter uit de dekking en kwam op links vrij te staan. Hij zette loepzuiver voor en Vince nam het leer op de pantoffel. Hij maaide eigenlijk half over de bal, maar hij werd wel tegendraads ingeschoten, waardoor de Ezinger keeper op het verkeerde been stond. Gelukkig voor ons gleed de bal de linkerhoek in en zo kon Vince in zijn tweede wedstrijd voor GRC reeds een goal laten bijtekenen!
Fikse tegenvaller
Het werd duidelijk dat Ezinge nu wel haar tanden moest laten zien en doordat enkele spelers hun scherpte terugkregen, werd er ineens beter gecombineerd. De centrale spits met bril kaatste een minuut of vier na de 0-1 de bal naar onze rechterkant, waar een fraaie voorzet precies bij de tweede paal belandde. Ene Popla maakte gretig gebruik van dit buitenkansje en tikte het leer binnen: 1-1. Wel blesseerde hij zich daarbij zodanig, dat hij niet lang daarna moest worden vervangen. Het was alles overziend een sportieve middag, maar af en toe was er ook een opstootje. Pieter lag op de grond en werd (per ongeluk) met de schoen geraakt en werd hierdoor behoorlijk pissig, maar echt uit de hand lopen deed het eigenlijk nooit. De Ezinger keeper maakte een niet al te sterke indruk (misschien kwam dat door zijn achternaam Drijfhout?) en wij probeerden hem met afstandsschoten te verschalken, maar deze misten elke zuiverheid. Uitgespeelde GRC-aanvallen kwamen na de 0-1 eigenlijk niet meer voor. Ezinge rook haar kansen. Onze defensie lette steeds scherp op buitenspel, maar één keer stapte zij te laat, zodat ene Lajos (wellicht vernoemd naar Hongaarse vedette Detari uit de jaren tachtig?) vrij baan had en de bal oog in oog met Robbie de touwen in schoof: 2-1. Met nog tien minuten tot de rust was dit een fikse tegenvaller, al hadden wij het aan onszelf te danken dat wij Ezinge te veel door lieten komen. Tot aan de rust gebeurde er niet veel meer, al kreeg Ezinge nog een open kans, waarbij grensrechter Dirk verzuimde te vlaggen, toen één van hun spitsen in buitenspelpositie werd aangespeeld. Gelukkig wist Robbie diens inzet op schitterende wijze uit de linkerbovenhoek te keren. Robin schold Dirk de huid vol, maar na een kalm ‘ik sta hier ook niet voor m’n lol’ bedaarde de Tukker enigszins. Dirk vlagde daarna overigens wel stukken scherper, maar vond het ook niet erg om in de tweede helft in te vallen en de vlag aan Laurens over te dragen. Naast allerlei bekenden uit Ezinge waren ook nog Wims vriendin en haar zus speciaal voor deze wedstrijd per racefiets naar Feerwerd gekomen. Zij waren erg onder de indruk van de fijne motoriek van Harm en bewonderden zijn onvoorwaardelijke inzet: Harm, die kun je in je zak steken! Verder kwam Wybe-Jan erin voor Wim en Jerker ruimde het veld voor Magere Hein, zodat Vince naar rechtshalf zakte.
Als een nachtkaars uit
In de tweede helft ging het voetballende niveau, mede ingegeven door de drukkende hitte (24 graden), als een nachtkaars uit. Het werd meer vechtvoetbal dan fijn besnaard combinatiespel. Af en toe waren er vinnige duels, maar nooit over de schreef. Het was de scheidsrechter aan te rekenen dat hij wel geel trok, toen Dirk de bal woest wegtrapte na een in zijn ogen onterechte vrije trap tegen. Gelukkig was de 62-jarige arbiter (die al 35 jaar in het vak zit en de 40 hoopt vol te maken als zijn bierbuik hem niet te veel in de weg zit) zo sportief de (gezien de ‘geest van de wedstrijd’ onterechte) gele kaart na afloop van de wedstrijd in te trekken. De meeste aanvallen werden keurig door de GRC-verdedigers opgevangen en anders was er altijd nog Laurens, die gedecideerd de vlag de lucht in stak. Dit veroorzaakte bij de anders zo rustig ogende Ronald Vlonk een woede-uitbarsting toen hij de bal kreeg, terwijl onze Harm nog zeker een ruime meter dichter bij de goal stond. Op zich is het een mirakel dat Ron B. zoveel extra meters had gemaakt, getuige zijn tweede Ezinger bijnaam ‘De Middenstip’. Hij legt namelijk per wedstrijd niet meer dan tien meter af en compenseert de rest met spelinzicht. We zullen het de beste Nij Roner zijn boosheid maar vergeven, want het had vermoedelijk ook te maken met een weddenschap die hij met een andere collega heeft staan over het aantal goals dat hij dit seizoen moet scoren. GRC zette Ezinge soms nog aardig onder druk, maar Harry (schot twee meter naast) en Pieter (alleen voor de keeper over) misten de scherpte voorin. Uit afgeslagen aanvallen kon Ezinge haar geliefde spelletje spelen: snel de counter opzetten. Eén keer banjerde de eerder genoemde Lajos dwars door onze verdediging, kon zo maar ongehinderd doorlopen en scoorde de 3-1, zijn tweede goal. De puf was er nu uit bij GRC, dat nog wel met de moed der wanhoop probeerde iets te ondernemen, maar daar niet meer in slaagde. Onder druk gezet door de linksbuiten van Ezinge speelde Dirk de bal terug op Robbie. Die werd vervolgens door de rechtsbuiten belaagd, wilde naar links uitverdedigen, maar verslikte zich in de bal. De 4-1 werd een feit en hierdoor kreeg Ezinge eigenlijk meer dan waar zij recht op had. Het was, over de hele wedstrijd bekeken, namelijk een gelijk opgaande strijd, waarbij de gemiste kansen aan GRC-zijde de stadjers de das omdeden.
Mascotte
Na afloop hebben wij getracht nog een jonge Ezinge-speler vast te leggen bij onze club. De betreffende speler trippelde als een schicht over het veld en had het uiterlijk van een kroket op pootjes. Zijn huid was wit-bruin gevlekt, hij kon pijlsnel lopen en dribbelde de bal met de snuit voor zich uit met een slepende bewegingen, waar Michael Laudrup jaloers op zo worden. Navraag bij het Ezinge-bestuur leerde echter dat het hondje werd gefinancierd door de gemeente Winsum en zodoende niet te koop was. Toen we aandrongen, werd een astronomische transfersom gevraagd, die buiten onze begroting viel. We probeerden het diertje nog sneaky mee te nemen in onze ballennet, maar helaas, hij was ons te snel af. Zo raakten we niet alleen onze ongeslagen status kwijt, maar verloren we tevens een mogelijke mascotte.
- dpd -