Donderdag de 17e speelden we voor het eerst tegen de Knickerbockers een wedstrijd die op verzoek van onze bezoekers verplaatst was om dat ze de zaterdag ervoor te weinig man hadden, nou ja wij weten wel beter er moest natuurlijk feest gevierd worden bij het 100-jarige Forward dat haar jubileumwestrijd tegen het FC van de eeuw speelde..moet kunn' Alle studenten waren op tijd, niemand was bij de verkeerde bushalte uitgestapt zodat we onder leiding van scheids Cor keurig om 20.00 uur konden beginnen.
Het was een wedstrijd met 2 gezichten, de 1e helft was voor ons, de 2e voor onze tegenstander. Direct vanaf het begin kregen we al kansjes en na 8 minuten was het al 1-0 toen Leon een vrije schop van buiten de 16 over de muur netjes in de hoek lepelde. Ezinge dicteerde het spel en het al gauw 2-0 kunnen zij als Leon’s kopbal de onderkant van de lat maar had geraakt. Niet ver voor de rust ziet Johan van Dijk bij het uitverdedigen een kniebroek over het hoofd en hij loopt deze net binnen de lijnen omver, strafschop.
Rolf maakt zijn faam als penalty-killer waar door de 11-meter trap te stoppen, gelukkig staat er deze keer niemand op de goede plaats om de rebound te verzilveren zodat we geen averij oplopen voor de rust.
De corners van de Knickerbockers waren wel gevaarlijk, in de rust werd nog even doorgenomen hoe hiermee om te gaan. Maar later bleek dat dit tegen dovemansoren gezegd was. Want 10 minuten na de rust werd het 1-1, wij hadden liever een hoekschop tegen maar de scheids, die een persoonlijke noot aan de wedstrijd wilde geven, gaf een Corner. Keeper Rolf stoof hierbij te vroeg naar de 1e paal en liep zodoende onder de bal door die bij de 2e paal naar binnen viel.
In de slotfase probeerden we nog de 3 punten binnen te slepen, helaas werd iedere kansrijke aanval onderbroken door de scheids (kennelijk beetje last van het Luinge syndroom!), die onregelmatigheden op zijn netvlies zag welke niemand anders had gezien. Misschien moet hij maar even gaan genieten van een weekendje Centre-parcs, de boot ligt nog op de steigers, om even tot rust te komen.. Dat er niet gewonnen werd lag natuurlijk gewoon aan onszelf!
Twee dagen later voor het eerst sinds lange tijd weer een uitwedstrijd tegen het op de 2e plaats bivakkerende Lycurgus. We zaten wat krapjes in de spelers, Johan en Hielke waren afwezig en net als Derk was ook Erwin geblesseerd. Van het normale team waren nog slechts 11 man over, dus hadden we net als donderdag super-sub Wilfred weer bij ons.
Het begin tegen de stevige wind in was moeizaam, na de aftrap kwamen we zo’n 2 minuten niet meer over de middellijn. Gaandeweg waren er leuke combinaties te zien en kregen we al wat kleine kansjes. Toch kwam de tegenstander na een kwartiertje op voorsprong. De spits ontving de bal uit een ingooi en poort laatste man Ronald op kinderlijk eenvoudige wijze, onze 16 binnenkomend schiet hij fraai langs Rolf laag in de verre hoek. Nog geen 10 minuten later is het 2-0, een corner (alweer!) wordt bij de 2e paal goed ingekopt, de doelpuntenmaker had werkelijk alle tijd van de wereld.. Bij de aftrap zie je de eerste koppies al een beetje gaan hangen, gelukkig herpakken we onszelf en bijten we goed van ons af tot de rust.
De 2e helft gaat een stuk makkelijker met de wind in de rug en ons goede spel wordt in de 63e minuut met een doelpunt beloond. Leon gooit in op Martijn die Thomas aanspeelt welke keurig de bal in de hoek legt, 2-1. Ook de verdiende gelijkmaker wordt door Thomas (die voor het eerst sinds lange tijd weer een hele wedstrijd speelde) gescoord. Na 76 minuten, een dieptepass van Woekel, lobt hij de bal van buiten de 16 over de uitkomende keeper op prachtige wijze in het doel van Lycurgus.
De laatste minuten is het nog enkele keren met de billen bij elkaar als the Knickerbockers toch nog proberen de winnende goal te maken, maar Rolf onderscheidt zich door met handen en voeten een paar belangrijke reddingen te verrichten waardoor er een verdiend punt in de wacht wordt gesleept.
|