2e Elftal krijgt niets cadeau tegen PWC

PWC-1 - VVE-2

Zaterdag 23 november mochten wij het tegen het zeer ver teruggezakte PWC opnemen. Er waren nog tijden dat zij net zoals de VVE ook 3 senioren-teams hadden. Ach ja, de nostalgie op de velden van Pieterburen ( de zeehond-geluiden, een paard op een weiland naast het speelveld , een enkele keer een gestaakte wedstrijd, etc, etc... ).
Maar goed, PWC stond op een gedeelde eerste plaats (en wij ook gedeeld, maar dan onderaan), dus wij konden de borst nat maken.
Jakob en Derk waren geblesseerd, Ron B. speelde op halve kracht (een of andere misterieus virus) en daardoor konden Otto en Rik met ons meedoen.
Volgens de PWC-die-hards waren zij de zeven eerste elftal spelers die met ons meespeelden. Ik weet dat Otto niet onderschat moet worden, maar zelfs hij vond dit te ver gaan (Al met al een vreemde middag)
De wedstrijd begon en na een goede aktie van Rik kon Albert de 0-1 aantekenen. Even later schoof Hans de bal beheerst langs de keeper en het was zowaar 0-2. Onvoorstelbaar. Een sensatie hing in de lucht.
Ezinge kreeg verder nog een paar kansjes en toen moest Ron B. na een half uur het veld ruimen (gelukkig hoefde er geen sectie verricht te worden). Zijn vervanger was Hielke. Vijf minuten later ging Rik alleen op de keeper af, die met veel pijn en moeite de bal tot een hoekschop kon verwerken. Even later kwam PWC door een lucky volley op 1-2. Volledig tegen de verhouding in, maar wel een mooi doelpunt. Als wij dan even later de 1-3 maken (Hielke kwam vanaf eigen helft) loopt er altijd nog de scheidsrechter rond die het doelpunt niet toekent. De tweede helft was nog maar net begonnen of het was al gelijk. Achterin stond blijkbaar niet iedereen scherp en een speler van PWC kon vogelvrij (sorry Ite) de 2-2 maken. Desondanks is coach Ite vol vertrouwen en gaat voor de volle winst. Hij wisselt Hans voor Eppo, die back gaat spelen. Hierdoor kon Popla in de spits. Deze geniale zet werkte uiteindelijk averechts. Eerst moest de scheidsrechter de grensrechter van PWC twee keer overrulen. Hij kon vanaf de middenstip, dit in tegenstelling tot de grensrechter die op een lijn stond, zien dat het buitenspel was.
Even later komt Popla de laatste man tegen die hem na een duel gewoon slaat. Gevolg beiden het veld uit (dus geen rood, want de beste man had de kaarten thuis gelaten) De speler van PWC voor slaan en Popla voor niet terug slaan. Nog niets aan de hand. De betere kansen blijven voor Ezinge. Rik en Albert staan diverse keren (alleen en/of met z’n beiden) voor de keeper. Helaas wordt er niet gescoord.
In de 87-ste minuut scoort PWC dan wel de 3-2.
De bal werd ingeschoten. Rolf redt knap en een speler die in eerste instantie niet-hinderlijk buitenspel staat tikt de bal in. BUITENSPEL!!
Ondergetekende steekt de vlag omhoog en geeft uitleg. Hierop zegt de scheids “ Oh, dat geeft niet, want ze stonden beiden buitenspel en daarom is het een doelpunt”. Tsja, logica met een hoog OTTO-gehalte. In de 88-ste minuut fluit hij voor alle zekerheid dan maar af. Hierna komt de beste PWC-er in het veld, een hond (nee, geen zee), met letterlijk een neusje voor het doel en een oogstrelende balbehandeling. Jammer maar helaas. We stonden weer met lege handen. De wedstrijd van volgende week uit tegen naaste concurrent Zeester is er dan ook erop of eronder.

Derk Maatjes