Krasse knarren krassen op..

Woensdag 5 september werd het door Ite Terpstra gesponsorde shirt van Ezinge 2 voor de laatste maal aangetrokken door Cor Pettinga, Johan Homan én Otto van Wijk. Een lange carrière van resp. zo’n 40,35 en ongeveer 20 jaren in het Ezinge shirt hadden de mannen er op zitten (Otto had op voetbalgebied enkele buitenechtelijke relaties!!). Cor had zijn beste jaren gehad en realiseerde zich dat ie het echte shirt van die Nationalmannschaft nooit om zijn schouders zou krijgen. Johan had af en toe knieklachten die je natuurlijk niet kunt gebruiken als je net een eigen bedrijfje (net als Cor) begonnen bent. De reden om te stoppen voor Otto is een verhaal apart (zoals altijd bij hem), waarschijnlijk is hijzelf de enige die echt weet waarom hij er mee ophoudt. Er wordt nu trouwens al door velen gespeculeerd over een mogelijke comeback, binnenkort hierover misschien meer op deze website.

Lycurgus uit Groningen was de tegenstander in deze wedstrijd die tevens de laatste was voor het 2^e in de voorbereiding op de nieuwe competitie. Na het vertrek van Richard naar het 1^e moest nog een oplossing voor het spitsenprobleem worden bedacht. Jakob diende zich als een mogelijke kanidaat aan. Een pass van onze (nu nog) witte motor op het middenveld, Wubbo, werd door hem alleen voor de keeper perfect afgerond. Scheidsrechter Wirtjo wilde ook zijn stempel op de wedstrijd drukken en gaf Lycurgus een onterechte penalty. Onze gasten vonden dit kennelijk ook, de pingel werd op sportieve wijze naast het doel van Johan geschoten. Even later kon hij toch de bal uit het netje vissen toen onze gasten de 1-1 hadden gescoord. Na een dik half uur spelen werden de afscheid nemende spelers onder een ovationeel applaus door de coach voor hun jonge opvolgers gewisseld. Dirk Johan Ritzema en Marcel Rutgers lieten zien dat ze waardige opvolgers waren, beiden speelden ze zeer verdienstelijk.

In de 2^e helft kwam Ezinge steeds beter op dreef. Onder leiding van Gerard die aan zijn 3^e jeugd bezig lijkt (volgens een Ezinger speler begint die bij 90 kg!), wordt de tegenstander steeds verder terug gedrongen. De nog voor de rust opgelopen achterstand wordt door Maarten al kappend en draaiend binnen de 16 meter ongedaan gemaakt, 2-2. Even later brengt Jakob Ezinge opnieuw op voorsprong, Lycurgus tekent echter in de slotfase nog de gelijkmaker aan, 3-3 een uitslag waarmee beide partijen tevreden kunnen zijn.

Na afloop worden onder het genot van een biertje de spelers door leider Ite nog even bedankt voor hun verdiensten. Ze krijgen een bloemetje aangeboden van alle 2^e elftal spelers (zie de foto’s door onze hof-fotograaf D. Corbijn, gemaakt. Otto, Cor, Johan, jongens bedankt voor alle mooie jaren, het was onvergetelijk!