Ezinge 3 tegen U.V.V ’70 en de elementen.

Zaterdag 26 januari 2002 was de winterstop ten einde voor het derde elftal en moesten we aantreden tegen U.V.V. ’70 te Ulrum. Om een elftal samen te stellen moest menig telefoontje gepleegd worden aangezien de mooi-weer voetballers (wie de schoen past trekke hem aan) weer eens verstek lieten gaan !!!
De elftalleider had een probleem want hij moest het nieuwe lid inpassen in het elftal. Wat waren de kwaliteiten van deze nieuwe speler en waar zet je deze dubbele linkspoot neer. Een ander probleem was de positie van keeper maar aangezien het tweede afgelast was vond hij de altijd betrouwbare Anne Oosterhof bereid om te gaan keepen, deze moest eerst zijn auto nog even afwassen zodat we iets later dan gepland konden afreizen naar Ulrum. Bij Saaksum moesten we omrijden doordat Mirjam de Meijer voor haar vertrek uit de provinciale staten nog even geregeld had dat dit pittoreske wierdedorp een nieuwe brug krijgt.
Uiteindelijk via een toeristische route aangekomen in Ulrum. Na een gezellige verkleedpartij togen we naar het trainingsveld van de gastgevers dit, veld was geschikt gemaakt voor de wedstrijd gezien de twee andere velden afgekeurd waren.
Tijdens de warming-up blesseerde Anne zich. De schuld lag bij Jurrien want deze had hem opgejaagd om zo snel mogelijk te komen waardoor hij zijn auto zo snel moest wassen dat het hem in de rug geschoten. Nu vragen wij ons af op wat voor manier Anne zijn auto wast, hij doet dat vast verkeerd. Alexander (heeft de weg naar het derde weer terug gevonden) was bereid om Anne’s positie over te nemen.

Op dit stormachtige veld was het eerste punt voor Ezinge doordat de toss door Ezinge gewonnen werd. De aanvoerder werd voor de toss nog even geattendeerd op het kranten knipsel dat op de website afgedrukt stond. Hij had dat gelezen en koos voor kop. Dat de scheidsrechter nog met een ouderwetse gulden de toss deed kon de aanvoerder van tevoren ook niet weten maar de goden waren Ezinge goed gestemd, op de weergoden na dan.

Het veld was matig bespeelbaar gezien de vele modderpoelen en de harde wind en de volgens velen te lichte bal. Dat de windgod Aleolus ons niet gunstig gestemd was bleek uit het eerste doelpunt. Het was een voorzet die gewoon het doel inwaaide onhoudbaar voor de keeper. 1-0 achter door mazzel. Ballen vielen dood in modderpoelen of kregen net een zuchtje wind mee en waaiden weg voor onze verdedigers voeten. U.V.V. trok hier profijt uit en liep alras uit naar 5-0 bij rust.

In de rust werd Thedo gewisseld voor Roelof Hop en het ging de tweede helft gelijk stukken beter. De neerslag striemde in de gezichten van de spelers en er werd positioneel iets beter gevoetbald. De hakkentricks van Jurrien waren als vanouds onnavolgbaar. Het resulteerde uiteindelijk nog in een tegendoelpunt gescoord door Johan van Dijk. Robert lulde zijn tegenstander uit de wedstrijd. Hoewel U.V.V. ook nog scoorde (en heel veel kansen zelf onbenut lieten) mogen we terug kijken op een in vergelijking tot de eerste helft een betere tweede helft.

De elftalleider van het tweede was er ook te scouten want hij schijnt naarstig op zoek te zijn naar voetballers die nog wel inspiratie hebben gezien de vorige nederlaag van zijn elftal.

Na de wedstrijd werd er nog gezellig nagezeten in de kantine, we probeerden Jan Dinkela nog te slijten aan U.V.V. maar ze toonden weinig interesse.

En nu maar hopen dat het 9 februari in Zuidhorn beter gaat.

Groetjes,

De Tank