Zaterdag 19 januari was het zover. De eerste krachtmeting van 2002.Uit naar OKVC, zeker geen gemakkelijke tegenstander, maar toch een puntje zou niet gek zijn. Iedereen was zeer benieuwd hoe we uit de winterstop zouden komen.

Erik Jansonius is nu weer tweede-speler (klasse na zo'n lange revalidatie), Rik was net op tijd uit bed. Douwe en Derk waren geblesseerd.

Ezinge begon futloos en zonder overtuiging aan de wedstrijd. Het was de bedoeling om eerst de kat uit de boom te kijken en daarna maar eens zien wat haalbaar was. Wel die kat hebben we nooit gezien en binnen 20 minuten stond het al 2 - 0 voor OKVC. Beide doelpunten waren het gevolg van onachtzaamheid en gebrek aan felheid.

Ezinge probeerde het wel, maar op de een of andere manier ging het niet echt. Een van de spaarzame lichtpuntjes was een inzet van Rik die tot corner werd verwerkt en Anne die een keer gestrekt naar de hoek ging. Jakob kreeg nog een gele kaart. In de rust werd er flink gewisseld.

Popla, Wubbo en Thomas kwamen in het veld voor Erik, Gerard en Albert. Deze wissels hadden niet het beoogde effect. Ezinge kreeg iets meer balbezit maar werd niet echt gevaarlijk. OKVC vond het wel goed en nam een afwachtende houding aan. Dat geduld werd in de 65-ste minuut beloond, 3-0 na een mooie aanval.

Twee minuten later ging Olaf geblesseerd (hamstring) van het veld af en was de wedstrijd definitief beslist. Ezinge kreeg nog wat kansjes (Rik en Wubbo), maar OKVC bepaalde de eindstand op 4-0.
Als deze wedstrijd een ding duidelijk maakte was het wel dat een keer vaker trainen voor de meesten geen kwaad kan en dat we er met z'n allen de schouders onder moeten zetten willen we niet degraderen.

Derk